Ζητείται εύπατρις – Η διάσωση της Όθρυος, αξία ανεκτίμητη που όμως έχει λογαριασμό

γράφει η Βιβή Τσιντσίνη

Εύπατρις… ένας όρος που παραπέμπει σε έναν πολίτη με ευγενή καταγωγή ή, στη σύγχρονη χρήση του, σε έναν πολίτη με υψηλό φρόνημα, που αναλαμβάνει πρωτοβουλία για το κοινό καλό.

Οι πολίτες, βεβαίως και έχουμε επιλογές… Να τεθούμε υπέρ των ανεμογεννητριών, να τεθούμε κατά των ανεμογεννητριών ή και να αδιαφορήσουμε εντελώς. Στην περίπτωση που τεθούμε κατά αυτών και… χτυπώντας στην πλάτη όσους αγωνίζονται για τον σκοπό, μπορούμε απλά να συγχαρούμε, ή και να βοηθήσουμε δραστικά, με τη φυσική μας παρουσία ή και με την στήριξη για την κάλυψη των δικαστικών εξόδων.

Ο καθένας πρέπει να τεθεί στο θέμα των ανεμογεννητριών όπως καταλαβαίνει… Πόση η αξία να διασώσουμε τα σπήλαιά μας, την κτηνοτροφία, την μελισσοκομία, τον τουρισμό, το μέλλον του τόπου μας; Τι θέλουμε να βλέπουμε όταν επισκεπτόμαστε το βουνό μας; Ανεμο-εκτρώματα πάνω από τα χωριά μας και τους αρχαίους οικισμούς μας; Θορυβο-γεννήτριες; Τσιμέντο; Μας αφορά τι θα αλλάξει για τα προστατευόμενα είδη; Κατανοούμε τι σημαίνει η κοπή δέντρων, το τσιμέντωμα; Τι πιστεύετε, απειλούνται τα σπήλαιά μας με κατάρρευση, οι αρχαίοι οικισμοί και πύργοι να βρεθούν στην σκιά των «πάρκων» ΑΠΕ; (σημειολογικά έχει μεγάλο ενδιαφέρον γιατί τα ονόμασαν «πάρκα ΑΠΕ»… είναι πιο εύληπτο… διαβάζεις πάρκο, που απεικονίζει κάτι εντελώς άλλο)

Είναι, λοιπόν, θέμα παιδείας και προτεραιοποίησης-προσέγγισης της οικονομίας-οικολογίας πως θα θέσει ο καθένας τον εαυτό του.

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι η σιωπή …στοιχίζει, η αδιαφορία …κοστίζει, όταν το βουνό που σου χαρίζει το οξυγόνο του, την ομορφιά και την φιλοξενία του σιγά-σιγά καταστρέφεται. Πιστεύω ακράδαντα, ότι το θέμα της ενέργειας μπορεί να επιλυθεί με εκατοντάδες άλλους τρόπους.

Όταν υπάρχει νομικός τόπος, για την διάσωση της Όθρυος, πρέπει να το προσπαθήσουμε. Αυτό κάνει η κίνηση πολιτών για την διάσωση του βουνού αφού η τοπική αυτοδιοίκηση –Δήμος και Περιφέρεια- δεν βρήκε τρόπο να καλύψει τα νομικά έξοδα.

Χρειάζονται ευπατρίδες λοιπόν, που με πολλά ή λίγα θα βοηθήσουμε να συγκεντρωθούν τα πρώτα 2.000 ευρώ για να προχωρήσει ο φάκελος σε ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια. Ίσως, να βρεθεί ένας, που να μπορεί και να σηκώσει το βάρος, για το οξυγόνο μας, την φυσική ομορφιά του βουνού των αρωματικών φυτών και της φτέρης, των 60 και πλέον σπηλαίων, των άλλοτε συνόρων του ελληνικού κράτους, των τιτάνων και των αρχαίων οικισμών και κυρίως της κληρονομιάς που οφείλουμε να αφήσουμε αναβαθμισμένη στα παιδιά μας και όχι ελικοφορεμένη με σίδερα.

(σ.σ. δεν ξεχνώ την περίπτωση των Καναλίων και της Κερασιάς, έχουμε ρεπορτάζ σε εξέλιξη και βεβαίως θα καλύψουμε τις δράσεις των φορέων)