- 27 Απριλίου, 2026
Στ. Κασσελάκης από τον Αλμυρό: Χρειάζεται τόλμη και συμμετοχή – Πάμε να φτιάξουμε κάτι σωστό
Με την ευκαιρία των εγκαινίων του πολιτικού γραφείου του κόμματος «Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο» στον Βόλο, ο πρόεδρος κ. Στέφανος Κασσελάκης, συνοδευόμενος από τα στελέχη κα Ραλλία Χρηστίδου και κ. Σίμο Βασίλειο, περιόδευσε στον Αλμυρό. Πρώτη στάση η πεσμένη γέφυρα στον Ξηριά, όπου τον υποδέχθηκε ο Δήμαρχος Αλμυρού κ. Δ. Εσερίδης. Έπειτα επισκέφθηκε το Κουρί, όπου συνοδεία του Δημάρχου, απόλαυσε την βόλτα του στο αισθητικό δάσος και ξεναγήθηκε στα έργα που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα, συνομίλησε με επισκέπτες του πανέμορφου αισθητικού δρυοδάσους, αλλά και παραχώρησε συνέντευξη στα Μέσα μας.
Ακολουθούν τα κύρια σημεία της συνέντευξης, ενώ μπορείτε να την παρακολουθήσετε ολόκληρη στο κανάλι μας στο youtube Λαός Online ή στην σελίδα μας στο facebook «Λαός της Μαγνησίας».
Ερ.: Θα θέλαμε δυο λόγια για την επίσκεψη στην Μαγνησία και τους στόχους του κόμματος.
Απ.: Να πω ότι δεν είναι κάθε μέρα που δημιουργείται ένα καινούριο κόμμα, το οποίο έχει δεκάδες χιλιάδες μέλη και φίλους σε όλη τη χώρα. Με τα μέλη αυτού του κόμματος να δαπανούν από τις οικονομίες τους ό,τι χρειάζεται ή να ανοίξουν γραφεία τοπικά.
Αυτό το λέω, διότι σε μία κοινωνία και πολιτική σκηνή, στην οποία τα πάντα αλλάζουν τόσο γρήγορα… υπάρχει μεγάλη προπαγάνδα, με πολλές τριγωνικές συναλλαγές, με πολιτικό χρήμα που δεν το ξέρουμε, με ένα κράτος δικαίου όπου βλέπουμε ότι δεν μπορεί ο Έλληνας να αισθανθεί εμπιστοσύνη στους θεσμούς όταν οι υπουργοί κατηγορούν την Ευρωπαϊκή Εισαγγελέα. Το να υπάρχει λοιπόν ένα κόμμα, το οποίο χρηματοδοτείται μόνο από τα μέλη του, που λέγεται Δημοκράτες, που πιστεύει ότι η δημοκρατία σημαίνει ισονομία, ισοπολιτεία, σημαίνει ισότιμες ευκαιρίες, τουλάχιστον πολλές ευκαιρίες, για να μπορεί κάποιος να σταθεί στα πόδια του.
Εδώ στο δάσος, βλέπεις τόσους νέους γονείς. Και δεν μπορώ καν να συλλογιστώ τι περνάνε αυτοί οι άνθρωποι για να αντέξουν… να κάνουν παιδιά. Δηλαδή δεν πρέπει να είναι πολυτέλεια το να κάνεις παιδιά.
Ερ.: Το κράτος, το σύστημα στηρίζεται περισσότερο απ’ όσο πρέπει στην οικογένεια στην Ελλάδα;
Το κράτος δεν πρέπει να στηρίζεται στην οικογένεια. Η οικογένεια προφανώς έχει τουλάχιστον ισότιμη επιρροή και αξία από την πολιτεία. Δεν φτάνει να αναθέτουμε «κάνε κάτι κι εσύ». Πρέπει και η κοινωνία να είναι μαζί. Από εκεί και πέρα πρέπει να επενδύσουμε στον πολιτισμό μας, στην παιδεία εννοείται. Αλλά αυτές οι αξίες, λοιπόν, το να υπάρχει ένα νέο κόμμα, Δημοκράτες, Προοδευτικό Κέντρο, το οποίο, ναι, προέρχεται η ηγεσία από μια άλλη συγκύρια… Όλοι ξέρουν ότι δεν διάλεξα άλλους χώρους, Νέα Δημοκρατία κτλ. για να πολιτευτώ. Διάλεξα τότε το ΣΥΡΙΖΑ και το θεώρησα ότι ήταν το πιο ριζοσπαστικό κόμμα απέναντι στις τράπεζες, στα συμφέροντα… Ανεξάρτητα μετά από όσα έχουν γίνει, είμαι περήφανος για αυτή την ιδεολογική καταβολή ότι επέλεξα τις αξίες της αριστεράς. Από εκεί και πέρα, πάμε να κάνουμε έργο; Πάμε να γίνει κάτι;
Ερ.: Είναι και λίγο παλιό αυτό το αριστερά-δεξιά…
Απ.: Μπορεί να είναι παλιό, αλλά μπορεί να είναι και διαχρονικό… Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Το θέμα είναι ότι από ταμπέλες χορτάσαμε. Ναι, υπάρχουν αξίες, υπάρχουν πολιτικές, οι οποίες είναι πιο ανθρωπιστικές, είναι υπέρ μιας κοινωνικής πλειοψηφίας και άλλες οι οποίες είναι πολύ πιο συγκεντρωτικές και πολύ πιο στεγνές.
Ερ.: Μιλάτε για την πολιτιστική στροφή… Η οποία συνδυάζεται και με την οικονομία, συνδυάζεται και με την παγκοσμιοποίηση. Το τοπικό και το παγκόσμιο είναι πιο κοντά, αλληλεπιδρούν πιο πολύ από ποτέ, νομίζω. Οπότε χρειαζόμαστε καινούργιες πολιτικές.
Το θέμα είναι, υπάρχει ο κόσμος που μπορεί αυτό να το καταλάβει και να το στηρίξει. Καταλαβαίνετε πολύ καλά τι εννοώ, γιατί βλέπουμε κι εμείς στην επαρχία που βάζουμε δουλειά, βάζουμε ενέργεια, προσπαθούμε 7 μέρες την εβδομάδα να αποδώσουμε για αυτό που πρέπει και να καλύψουμε τα έξοδά μας. Οι περισσότεροι εδώ έχουν δύο δουλειές, αγροτική, κτηνοτροφική και μία ακόμη. Αυτό πρέπει να τελειώσει κάποια στιγμή. Να έρθουμε κοντά σε μία ποιότητα ζωής. Μπορεί όμως ο κόσμος να εμπιστευτεί ότι εσείς με την πολιτική σας αυτό μπορείτε να τους το δώσετε.
Απ.: Η απάντηση είναι ναι, διότι δεν έχω καμία εξάρτηση για να κάνω κολοτούμπες. Η απόδειξη είναι όλος αυτός ο πόλεμος που έχω δεχτεί εδώ και δυόμιση χρόνια από την πρώτη στιγμή που πολιτεύτηκα. Αλλά για να μπορεί να εμπιστευτεί, πρέπει πρώτα να θέλει να ακούσει και να μάθει. Διότι δεν χρειαζόμαστε μεσίες ούτε σωτήρες. Χρειαζόμαστε ιδέες και ανθρώπους που θα μπορέσουν να τις εφαρμόσουν. Και ακόμη και εάν συμφωνεί κάποιος με τις ιδέες, να μην εκλεγεί κάποιος και μετά να κάνει κολοτούμπα. Έχει προδοθεί ο κόσμος τόσες φορές. Γι’ αυτό και δεν εμπιστεύεται κανέναν. Και έχει το δίκιο του να μην εμπιστεύεται κανέναν. Αλλά αυτό δεν είναι η λύση. Δεν είναι λύση το να λες ότι κι αυτός το ίδιο είναι. Ότι εντάξει τίποτα δεν αλλάζει παιδιά. Μην το κάνετε ούτε για μένα ούτε για τον εαυτό σας. Για τα παιδιά σας κάντε το. Για τα παιδιά σας προσπαθήστε να βρείτε λύσεις. Για να μπορέσουν εκείνοι να μεγαλώσουν σε μια καλύτερη χώρα. Δεν μπορούμε να βασιστούμε σε κάποια άλλη χώρα σε κάποιον τρίτο να μας λύσει τα προβλήματά μας.
Εδώ η Ευρώπη τα βλέπετε με το Ιράν και είμαστε όρθια. Άρα πρέπει επιτέλους να μην αλλάζουμε με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο. Να μπορέσουμε να κάνουμε την αλλαγή να ριζώσει όταν έχουμε τη δυνατότητα. Αυτή την στιγμή αυτή η χώρα χρειάζεται τεράστιες αλλαγές. Έχουμε ένα πλαίσιο δημοσιονομικό και μακροοικονομικό στο οποίο μπορούμε να κάνουμε μερικά πράγματα. Μην το σπαταλήσουμε.
Ερ.: Θα χτυπούσατε όμως το χέρι στο μαχαίρι πάνω στην απορρύθμιση της οικονομίας ώστε να βάλετε όρους σε αυτό που λένε σήμερα καρτέλ;
Απ.: Το έχω ήδη κάνει. Να θυμίσω ο Τράπεζα Αττικής… Αυτή η κατάπτυστη συμφωνία που ψήφισαν Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ το καλοκαίρι του ‘24 μόνο εγώ πήγα απέναντι σε αυτό.
Ερ.: Είναι άλλο να κυβερνάς και άλλο να κριτικάρεις αυτούς που κυβερνούν.
Απ.: Η αντιπολίτευσή μας πήγε και το ψήφισε αυτό. Υπέρ ήταν. Γιατί φοβόντουσαν τα αντίποινα από το μιντιακό σύστημα το οποίο στηρίζει όλο αυτό σαν ένα φαύλο κύκλο. Όλο αυτό το πράγμα ανατροφοδοτείται. Εάν είχα μπει στην πολιτική, στην Ελλάδα για να πλουτίσω θα το είχα ήδη κάνει. Είχα πολλές ευκαιρίες. Δεν το έχω και ανάγκη κιόλας. Το εννοώ αυτό με σεμνότητα. Τώρα αυτό είναι αυτοαναφορικό, αλλά δεν πας μετά από τόσα χρόνια ιδρώτα να σπουδάσεις, να έχεις μια σταδιοδρομία, να επιχειρήσεις στο να γίνεις μέρος ενός συστήματος το οποίο θεωρείς ότι είναι απαρχαιωμένο και ότι ζει τις τελευταίες του μέρες. Λοιπόν όχι. Επιτέλους να μπορεί κάποιος από εδώ που βρισκόμαστε από τη Μαγνησία να επιχειρήσει εδώ. Και να μπορεί να επιχειρήσει και σε όλο τον κόσμο και στην κοινή αγορά στην Ευρώπη. Δεν είναι ανάγκη όλοι να πηγαίνουν Αθήνα ή να φεύγουν προς τα έξω. Ειδικά στη σημερινή εποχή.
Και εδώ μίλησα με μερικά νέα ζευγάρια και ήρθαν εδώ πέρα γιατί είναι μια καλύτερη περιοχή για να μπορούν να κάνουν παιδιά. Είναι πιο ανθρώπινα από ό,τι είναι η Αθήνα. Ωραία. Καλό αυτό. Μπορούν να έχουν και ισότιμες ευκαιρίες στο επάγγελμά τους; Αυτό πρέπει να το φτιάξουμε.
Ερ.: Παραμένουν οι ανισότητες παρά την προσπάθεια και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις περιφέρειες το βλέπουμε αυτό. Άρα πρέπει πολύ να μας αφορά τι γίνεται και στην Ευρώπη, βεβαίως, εξωτερική πολιτική και η οικονομία, δικαιότερη οικονομία θα έλεγα. Θα ήθελα να σας ρωτήσω για κάτι προσωπικό. Διάβαζα το βιογραφικό σας βλέπω έναν άνθρωπο που πραγματικά δεν έχει καθίσει πουθενά πολύ… είστε σε μία συνεχή αλλαγή.
Απ. Στην στην Goldman Sachs ήμουν πέντε χρόνια στον χρηματοοικονομικό τομέα και μετά στην ναυτιλία ήμουν για άλλα οκτώ χρόνια πριν από την πολιτική. Άρα δεν νομίζω ότι ισχύει αυτό. Στην Αμερική ήμουν 21 χρόνια συνολικά και όταν μπήκα ως απόδημος στο επικρατείας δεν περίμενα να γίνω αρχηγός αντιπολίτευσης ούτε περίμενα μετά το 15% της ευρωεκλογές να δεχτώ τέτοιο πόλεμο.
Ερ.: Οπότε ο προσωπικός με το πολιτικό στόχο πώς ενώνονται, σε τι που θα μπορούσαμε να πούμε σε όσους μας παρακολουθούν.
Απ.: Κοιτάξτε δεν πρόκειται τώρα να σας απαντήσω ξύλινα και να σας ξέρετε ούτε πρόκειται να παριστάνω κάτι που δεν είμαι. Όντως έχω αγαπήσει την πατρίδα μου από τότε που μάθαινα στο Δημοτικό την ιστορία της και τους αγώνες για την ελευθερία. Μετά έζησα μια μεγάλη αδικία οικογενειακά και ίσως στα εφηβικά μου χρόνια και ειδικά όταν πήγα Αμερική στα 14 δεν αισθανόμουν γιατί να έγινε αυτό σε μένα, στους γονείς μου -και ξέρω εγώ- βαθιά στο υποσυνείδητό μου μπορεί να αισθάνομαι ότι θέλω να πάρω την εκδίκησή μου … δηλαδή να διορθώσω αυτή την αδικία, το όνομά μας και να κάνω υπερήφανους και τους γονείς μου και την οικογένειά μου… Από εκεί και πέρα όμως έχω δει πως λειτουργεί ο κόσμος, έχω περάσει δυσκολίες και επιχειρηματικά και έχω καταλάβει πάρα πολλά πράγματα και ακόμα και στην προσωπική μου ζωή… Δεν είναι ακριβώς ο σεξουαλικός προσανατολισμός, δεν είναι προσωπική ζωή, είναι απλά ζωή. Και είναι ένα από πολλά πράγματα που φέρει ο καθένας μας.
Ερ.: Δεν σας ρώτησα αυτό… Δεν με αφορά θεωρώ, αν μου επιτρέπετε…
Απ.: Νομίζω η διαφάνεια ενός πολιτικού αφορά όλους μας και θεωρώ ότι είναι ντροπή να κρύβονται οι πολιτικοί γενικότερα για όλα της ζωής… είτε για τα πτυχία τους είτε είναι οτιδήποτε… πόσο μάλλον όταν έχουν παρακολουθηθεί τα τηλέφωνά τους από το Predator και αλληλοεκβιάζονται… Άρα εκατό φορές να έχεις φρέσκους ανθρώπους που δεν κρύβονται, παρά αυτούς που ξέρεις ότι και κρύβονται και σε έχουν προδώσει και αλληλοεκβιάζονται. Μπορεί να είναι διάφοροι λόγοι για τους οποίους πολιτεύτηκα. Ξέρω ότι ο κόσμος έχει απογοητευτεί πολύ και δεν έχει ανάγκη από άλλους Μεσσίες και Σωτήρες. Επειδή η πολιτική είναι το μόνο μέσο με το οποίο μπορούμε να αλλάξουμε τη ζωή μας αναγκαστικά, πρέπει να μπλέξουμε μερικοί άνθρωποι με αυτό. Ελάτε λοιπόν να μπλέξουμε, να ξεμπλέξουμε, μη κολώσετε… Θα έχετε και εμένα, τους δημοκράτες ασπίδα. Θέλει τόλμη βέβαια… αλλά δεν είμαστε εδώ πέρα για να πάρουμε. Είμαστε εδώ πέρα για να αλλάξουμε να συγκρουστούμε, αλλά όχι με λαϊκισμό όχι με υποσχέσεις που δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ πράξη. Υπάρχει ένα άλλο κόμμα… μονοπρόσωπο κόμμα τέλος πάντων στη βουλή… το οποίο λέει ότι το οικονομικό του πλάνο είναι η διαγραφή του παράνομου χρέους. Συγγνώμη παιδιά αλλά αυτά δεν γίνονται. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, κοροϊδεύουν τον κόσμο. Ούτε ότι πρέπει να κλείσουν τις τράπεζες που λέει ο Τσίπρας. Ελάτε να κάνουμε μια απλή δουλειά. Όπως λειτουργεί ο κόσμος. Είναι δυνατόν τόσες άλλες χώρες να έχουν βελτιωθεί και να έχουν μεγαλουργήσει και εμείς μετά από 90 δις που έχουμε πάρει και με δάνειο και με επιδοτήσεις από το COVID και μετά συν τόσα χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση… είναι δυνατόν να είμαστε εδώ στο να μην μπορεί ο κόσμος να πληρώσει το νοίκι του να μπορεί να κάνει παιδιά; Είναι δυνατόν; Είναι αυτό επιτυχία; Είναι μια τεράστια αποτυχία της μεταπολίτευσης και πρέπει να κλείσει ο κύκλος αυτός. Πρέπει να συρρικνωθούν τα παλιά κόμματα πρέπει να έχουμε νέα κόμματα νέους ανθρώπους να αποκτήσουν δύναμη και να ελέγχονται πιο αποτελεσματικά και από την κοινωνία και με τεχνολογία, αλλά και από τους θεσμούς. Αυτό είναι στα χέρια μας δεν πρέπει μόνο να ψηφίσουμε… όχι καναπέ… αλλά να ψηφίσουμε, να συμμετέχουμε μέχρι τις εκλογές. Να συμμετέχουμε. Αν άκουσες κάτι που λέω που ότι είναι σωστό, πες το σε κάποιον, γίνε μέλος των Δημοκρατών, κάνε κάτι… μπες λίγο μέσα στα κοινά. Αλλιώς πάντα θα μας διοικούν οι χειρότεροι και ειδικά αυτοί που δεν διστάζουν να είναι σε θέση εξουσίας που είναι συνήθως αυτοί που θέλουν να αντλούν τα κεφάλαια με τον εύκολο τρόπο.
Ερ.: Είχα την ευκαιρία με τους συνεργάτες σας να πούμε πάρα πολλά και γόνιμα πράγματα και θα ήθελα πραγματικά να αναφερθούμε στην παρουσία τους στη Μαγνησία μαζί σας. Πρόκειται για την Ραλλία Χριστίδου και τον Βασίλη Σίμο.
Απ.: Είναι ο γραμματέας του κόμματος, ο Βασίλης ο Σίμος και επίσης μέχρι πρότινος πρόεδρος της Βαρβακείου Ιχθυαγοράς, νέος άνθρωπος, 35 χρονών, έχει και αυτός ζήσει πολλές αδικίες, τα έχει δει και μέσα στην αγορά και την αδιαφορία του Δημάρχου και της Πολιτείας και με τους ψαράδες που μιλήσαμε. Κάναμε με τους αλιείς μια πολύ καλή συνάντηση. Έχουμε εξαιρετικό στελεχικό δυναμικό σε όλο το κόμμα και οι περισσότεροι δεν είναι τα γνωστά ονόματα… Ο Γιώργος Μαρτίου παραμένει, είναι εξαιρετικός. Έχουμε πολύ νέο κόσμο. Μην ξεχνάτε ότι στις ευρωεκλογές, το 2024, εγώ ήμουν αυτός ο οποίος πρότεινε ένα ψηφοδέλτιο με προκριματικές διαδικασίες, συμμετοχικό και βγήκανε πολλά νέα παιδιά και το 15%. Χωρίς μαύρα χρήματα χωρίς τριγωνικές συναλλαγές… με επίθεση εσωτερική από το παλιό ΣΥΡΙΖΑ, με νέα παιδιά που ήταν άγνωστα στο κοινό, αλλά εμπιστεύτηκαν αυτή η διαδικασία και τα βιογραφικά τους και την παρουσία τους. Είναι ένα τεράστιο αποτέλεσμα. Είναι κρίμα που δεν υπάρχει αυτός ο χώρος αυτή τη στιγμή αναθεωρημένος εκ τον έσω για να μπορεί να προχωρήσει, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα βάζουμε κάτω… Πάμε να φτιάξουμε κάτι σωστό.




























