• 15 Νοεμβρίου, 2023

Δελτίο Θυέλλης του Γιώργου Τσιντσίνη – έκδοση 11/11/23

Δελτίο Θυέλλης του Γιώργου Τσιντσίνη – έκδοση 11/11/23

Το Δελτίο Θυέλλης του Γιώργου Τσιντσίνη που δημοσιεύθηκε στον “Λαό” στις 11/11/2023.

Αν έχετε την όρεξη
για στολισμούς και τέτοια,
σφυρίξτε λίγο κλέφτικα
γιατί έχουμε σεκλέτια.

 

Με …λογικές βροχούλες -τουλάχιστον στην περιοχή μας- και υψηλές θερμοκρασίες, ασυνήθιστες  προχωράει ευτυχώς ο Νοέμβρης… Αν πάει έτσι ήπια, χαρά σ’ εκείνον τον ζευγά που οργώνει και σπέρνει τις χειμερινές καλλιέργειες. Ιδανικός μέχρι στιγμής ο καιρός, αφού φανταστείτε ότι πολλοί και πολλές κυκλοφορούν ακόμη με τα σορτσάκια. Ως προς τη θέρμανση, αρκετοί δεν τη λειτούργησαν ακόμη, ενώ και η προμήθεια πετρελαίου, καυσόξυλων, πέλετ κτλ. γίνεται -ως εκ τούτου- σταδιακά, προφανώς για να μην «πονέσουν» τα βαλάντια των φτωχότερων.

 

Εικάζω ότι θα διασχίσουμε τον χειμώνα με μικρά, προσεκτικά βηματάκια, εφόσον -με τα ξαφνικά ακραία καιρικά φαινόμενα- αφού καήκαμε στο κουρκούτι, θα φυσήξουμε και το …γιαούρτι. Και καλά θα κάνουμε…

 

Μην αφήσετε όμως την προ-Χριστουγεννιάτικη μελαγχολία να σας βάλει κάτω. Τα χαμόγελα μπορούν να «σκοτώσουν» ακόμη και το χειμώνα…

 

Ανάρτηση – αβάντα στο διαδίκτυο: «Πληθαίνουν οι κρατήσεις για τον Βόλο τα Χριστούγεννα». Ε, μέχρι τότε ελπίζω και εύχομαι να έχουν φύγει η σκόνη κι η λάσπη κτλ.

 

Καλά, βρε αθεόφοβοι… Μας χαρατσώνετε με την τιμή του λαδιού, ακριβύνατε ακόμη και τις …πατάτες; Θα λιμοκτονήσουμε.

 

Εκείνο που δεν καταλαβαίνω καλά είναι οι εκπρόσωποι των κομμάτων της αντιπολίτευσης… Είστε υπέρ της αισχροκέρδειας, κύριοι; Αν όχι, τότε γιατί φωνάζετε όταν πέφτουν πρόστιμα στους παραβάτες; Μη μου πείτε επίσης ότι αδιαφορείτε με το «θηρίο» της φοροδιαφυγής, που ακόμη κάνει …πάρτι; Σε αυτό κρίσιμο θέμα, αν δεν πέσει βαρύς ο πέλεκυς της νομιμότητας, τι πρέπει να κάνει ο Χατζηδάκης; Μήπως πρέπει να παίρνει αγκαλιά όσους κλέβουν ασύστολα και να του παίζει …κουπεπέ; Αν κάποια φορά συμφωνήσετε με κάποιο κυβερνητικό μέτρο, φοβάστε μη χάσετε κι άλλες ψήφους ή μήπως πάθετε καμιά αναφυλαξία;

 

Θα ήθελα να γινόταν να ήμουν παρών και να βιντεοσκοπούσα όλη τη συνάντηση της περασμένης Δευτέρας ανάμεσα στον Κασσελάκη και ον Ανδρουλάκη. Θα έδινα τίτλο στη σχετική βιντεοταινία «Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη». (Όχι, κυρία μου… Το «άρπα τον ένα και χτύπα τον άλλο» δεν ταιριάζει σε πολιτικό σχολιασμό).

 

Κι ενώ ο απλός λαός στενάζει από το κλιμακούμενο κύμα ακρίβειας ειδικότερα στα τρόφιμα, εντυπωσιάζουν τα δηλωθέντα εισοδήματα των πολιτικών αρχηγών -το λεγόμενο πόθεν έσχες- για το 2021, που είδαν το φως της δημοσιότητας. Από τη Δεξιά, το Κέντρο και την Αριστερά, όλοι δηλώνουν πλούσιοι σε μετρητά, καταθέσεις μετοχές και ακίνητα. Πώς γίνεται αυτό; Με σκληρή δουλειά, κληρονομιές ή προικώα; Και πώς γίνεται όλοι σχεδόν οι πολιτικοί αρχηγοί να αναρριχώνται στις κομματικές εξουσίες όντας ζάμπλουτοι; Και -ως παρεπόμενο- γιατί χτυπιούνται τόσο πολύ για το πενιχρό εισόδημα των πολιτών; Τελικά η πολιτική είναι ένα πάρα πολύ επικερδές ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ… Ναι, είναι επάγγελμα και όχι η ανιδιοτελής -τάχα- προσφορά στο κοινωνικό σύνολο. Το ξέραμε ανέκαθεν, αλλά να το επαναλαμβάνουμε συχνά για να μη μας περνάνε και για κορόιδα.

 

Αυτοί οι τουρίστες δεν βαρέθηκαν ακόμη να πηγαινοέρχονται στην Ελλάδα; (Ευτυχώς!).

 

Βελτίωσε τη ζωή σου τέσσερα βήματα. Απομακρύνσου από όσους:

-Σου λένε ψέματα.
-Δεν σε σέβονται.
-Σε χρησιμοποιούν.
-Σε απογοητεύουν.

 

Αν επιμένει να ακριβαίνει η τιμή του κρέατος, προβλέπω το Πάσχα να μη σουβλίσουμε οβελία, αλλά το …χρυσόμαλλο δέρας.

 

Αναρωτιέμαι: Πού να φτάσει μια λωρίδα γάζας για να επουλωθούν τόσες πληγές;

 

Πώς γίνεται να ανακράζεις «ο θεός είναι μεγάλος» σφάζοντας παιδιά; Ας μαζευτούν όλοι οι θεοί να συνεννοηθούν καλύτερα για την ειρήνη επιτέλους.

 

ΤΩΡΑ ΣΙΩΠΗ….

Κάτσε στην άκρη κι αν θες δώσ’ μου ένα σου δάκρυ από καρδιάς για τα μωρά που χάθηκαν, πεινούν, για τα παιδιά του Κόσμου.

 

 

Όταν ακόμη υπήρχαν Άνθρωποι….

Ο παππούς μου ο Γιώργης ήταν τεραστίων διαστάσεων… Δυσκολευόταν λοιπόν να βρει παπούτσια (νούμερο 48+) μέχρι που αγόρασε δικό του καλαπόδι (μάλλον από Αθήνα) και, όποτε χρειαζόταν ένα νέο ζευγάρι, έδινε το καλαπόδι στον Μανιαδάκη, ένα χαμογελαστό τσαγκάρη της Νέας Ιωνίας, γείτονα της οικογένειας, και του έφτιαχνε καινούργια. Ο μικρός του γιος, ο θείος μου ο Άγγελος, όταν τα παπούτσια του παππού άρχισαν να φθείρονται κάπως, τα έπαιρνε για να το δώσει σ’ έναν άστεγο Αλήτη, τον Αποστόλη Καραμούζα (το πραγματικό του επώνυμο Παρασκευάς), που ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στο Βόλο και πολλοί τον χαρτζιλίκωναν. Δεν μπορούσε ο θείος μου να τον βλέπει χειμώνα – καλοκαίρι να περιδιαβαίνει τους δρόμους του Βόλου ξυπόλητος ή να κοιμάται στα παγκάκια του πάρκου, αφού δεν ήθελε επ’ ουδενί να πάει στο γηροκομείο. Του έδινε λοιπόν και χοντρά φθαρμένα ρούχα του παππού, γιατί  ο καραμούζας ήταν κι αυτός θηριώδης. Όταν τύχαινε όμως να τον ξανασυναντήσεις το δρόμο τον έβλεπε πάλι ξυπόλητο και με λιγότερα ρούχα.

-Βρε Αποστόλη, πού είναι τα παπούτσια που σου έδωσα;

-Ε, μωρέ αφεντικό, κάποιος φουκαράς ήταν ξυπόλητος, κρύωνε και τα έδωσα..

«Κάποιος φουκαράς»…. Λες κι ο ίδιος ο Καραμούζας ήταν πλούσιος. Κι όμως ήταν. Πριν τον Πόλεμο και στη διάρκειά του είχε ολόκληρη επιχείρηση εκκένωσης βόθρων, με κάρα μεταφοράς των …προϊόντων, ξύλινα βαρέλια, φτυάρια, κασμάδες, κουβάδες, εργάτες (τσιράκια, τα έλεγε) κι όλα τα άλλα χρειαζούμενα.

Κατά βάση ήταν ένας μποέμ τύπος, πολύ σπάταλος και χουβαρντάς, που ποτέ δεν χόρταινε τα τραπεζώματα και το πιοτό. Παρά τις επιτυχίες του με το «ωραίο φύλο» δεν παντρεύτηκε ποτέ. Αγαπούσε όμως πολύ τα παιδιά. Γι’ αυτό μάλλον οργάνωνε δωρεάν συσσίτια για τα πεινασμένα παιδιά στην Κατοχή. Η φιλανθρωπία του Καραμούζα, παντού όπου έβλεπε ότι υπάρχει ανάγκη, ήταν παροιμιώδης, συγκλονιστική.

Δυστυχώς όμως, με το πέρασμα των χρόνων, τα ειδικά βυτιοφόρα που ήρθαν και στο Βόλο, αλλά και ο ακραίος αλκοολισμός του, του πήραν τη δουλειά και τον πέταξαν στο περιθώριο της ζητιανιάς. Σκυφτός κι αμίλητος, αγνώριστος πια, πολύ ταλαιπωρημένος, αλήτευε ως άστεγος, ζητώντας βοήθεια για να βάλει μια μπουκιά στο στόμα του και κυρίως να πιεί τσίπουρο ή κρασί. Στα γηρατειά του, μια γυναίκα που διατηρούσε γνωστό χαμαιτυπείο του Βόλου, τον άφηνε τα βράδια να κοιμάται μέσα στο μαγαζί -έστω και στο …πάτωμα- όταν αργά τα βράδια εκείνη κλείδωνε και έφευγε για το σπίτι της. Εκεί, στο πάτωμα, τον βρήκαν νεκρό ένα πρωί, στα 66 χρόνια. Και βρέθηκαν πολλοί πρόθυμοι (μάλλον πρώην ευεργετηθέντες από τον Αποστόλη) για να πληρώσουν τα έξοδα της κηδείας του. Η συγκίνηση για τον θάνατο του ήταν σχεδόν πάνδημη.

Και -για να ελαφρύνω λίγο το κλίμα- υπάρχει και μια ευτράπελη ιστορία, σχετική με τον Αποστόλη, στα χρόνια της Κατοχής:

Πήγε μια μέρα στην Τράπεζα Ελλάδος για να αποσύρει κάποια εκατομμύρια από τα πολλά που είχε τότε στις καταθέσεις του. Ο υπάλληλος όμως του έδινε λιγότερα από όσα ήθελε, λόγω των περιορισμών που ίσχυαν τότε (κάπιταλ κοντρόλς και τότε). Ο Καραμούζας έβαλε τις φωνές και ζητούσε όσα αρχικά ζήτησε. Ο διευθυντής της τράπεζας (που δεν ήξερε ποια δουλειά κάνει ο Καραμούζας) άκουσε τη φασαρία και βγήκε έξω να τον καθησυχάσει:

-Κύριε, η Πατρίδα είναι σκλαβωμένη και περνάει δύσκολες στιγμές. Έχουμε προβλήματα ρευστότητας. Κάντε λίγη υπομονή. Δεν θα χάσετε τα χρήματα σας. Θα τα πάρετε σταδιακά.

-Ναι, αλλά μέχρι τότε τί θα τρώω;

-Υπομονή… Δεν μπορείτε να τρώτε από αυτά που βγάζετε;

Ο Καραμούζας το πήρε στραβά… Πολύ στραβά.

-Άκου, ρε γαϊδούρι. «Αυτά» που βγάζω, να τα φας ΕΣΥ.

Και αποχώρησε εκτός εαυτού…


Σχετικά Άρθρα

Ο Γιώργος Τσιντσίνης και οι «ΙΩΝΕΣ» – Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντάρας-Σταθαράς      

Ο Γιώργος Τσιντσίνης και οι «ΙΩΝΕΣ» – Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντάρας-Σταθαράς      

Το περασμένο Σάββατο (9 Μαρτίου 2024) «έφυγε» για τη «γειτονιά των Αγγέλων» ένας σπουδαίος άνθρωπος του…
Πένθος – Ευχαριστήριο οικογένειας Γιώργου Τσιντσίνη

Πένθος – Ευχαριστήριο οικογένειας Γιώργου Τσιντσίνη

Ευχαριστούμε θερμά τους συγγενείς και φίλους που μας συμπαραστάθηκαν στο πένθος μας μετά την απώλεια του…