Μπροστά στον Εσταυρωμένο γράφει η Σουλτάνα Μαραβέγια

Μεγάλη εβδομάδα των Αγίων Παθών του Κυρίου. Οι καμπάνες χτυπούν λυπημένα, οι ναοί κατάμεστοι από κόσμο.

Προσεύχομαι συγκινημένη στη φωτεινή μορφή Του. Σήμερα, Μεγάλη Παρασκευή, πρέπει να κλίνουμε ευλαβικά τα γόνατα μπροστά στον Εσταυρωμένο την ορισμένη αυτή ώρα, και να ευχαριστήσουμε με όλη τη δύναμη της καρδιάς μας το Λυτρωτή για τη σωτηρία που μας προσέφερε με τη θυσία Του.

Εδώ θα ήθελα να πω δυο λόγια για την εμπιστοσύνη που νιώθουν οι άνθρωποι στο Θεό, για την πίστη με την οποία προσεύχονται. Έχει συντελεσθεί δυστυχώς μια μεγάλη διάβρωση, δεν ξέρω τι φταίει. Λείπει η πίστη στη μεταφυσική βεβαιότητα, λείπει η θερμή, ακλόνητη πίστη στο Θεό, τα βλέπουμε όλα με αγωνία και τρομερή δυσπιστία. Η απάθειά μας απέναντι στην κοινή μοίρα. Ο άνθρωπος δεν είχε ποτέ στη διάθεσή του τόσα αγαθά που έχει σήμερα και απολαμβάνει, δεν αναλογίζεται πως το τραπέζι του είναι γεμάτο από όλα τα φαγητά και τα ποτά που ικανοποιούν την πείνα του στομάχου.

Αδιάφορο βέβαια για τους πολλούς αν εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα κάθε χρόνο. Θα αποτελέσει όμως αυτή η υλιστική νοοτροπία και η εγκληματική στάση, χωρίς άλλο, το αμείλικτο κατηγορώ του Θεού και την καταδικαστική απόφαση την ημέρα της κρίσεως.

Εύχομαι η Ανάσταση του Χριστού να φέρει υγεία και αγάπη σε όλο τον κόσμο, και να αναστήσει τις νεκρές ελπίδες των ανθρώπων.

Αφιερωμένο στη μνήμη όλων εκείνων που έχασαν τη ζωή τους μαχόμενοι, και στους δύο πολέμους.