Η τοποθέτηση του Κ. Ρούτσια στο Δημοτικό Συμβούλιο για τις απόψεις και τις ανησυχίες των κατοίκων του Αχιλλείου

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης στο Δημοτικό Συμβούλιο Αλμυρού για την μελέτη στο λιμάνι του Αχιλλείου, την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου, τον λόγο πήρε ο κος Κώστας Ρούτσιας κάνοντας την  κύρια τοποθέτηση για τις απόψεις και τις ανησυχίες των κατοίκων του χωριού. Αναφέρθηκε στα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Αχίλλειο, αλλά και τα προβλήματα που θα προκύψουν εάν εφαρμοστεί η μελέτη. Την πλήρη εισήγηση του κ. Ρούτσια μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω:

Όταν έγινε στο Αχίλλειο η πρώτη παρουσίαση της μελέτης, έθεσα στους μελετητές ορισμένα βασικά ερωτήματα: Ποιος είναι ο λόγος που προτείνεται αυτό το έργο; Ποια προβλήματα καλείται να επιλύσει; Ποιοι είναι οι πραγματικοί στόχοι του;

Πρόκειται για θεμελιώδη ερωτήματα, από τα οποία πρέπει να ξεκινά κάθε σοβαρή μελέτη. Πρώτα προσδιορίζονται οι ανάγκες, τα προβλήματα και οι στόχοι και στη συνέχεια προτείνονται οι αντίστοιχες τεχνικές λύσεις και κατασκευές.  Βεβαίως αυτός που δεσμεύεται για το τι θέλει και ποιοι είναι οι στόχοι, είναι ο φορέας που αναθέτει και υλοποιεί το έργο. Ο μελετητής δεσμεύεται για τις προτάσεις του.

Ποια ήταν, όμως, η απάντηση που έλαβα κατά την παρουσίαση; Το προτείνετε για να γίνει το Αχίλλειο καλύτερο και πιο όμορφο. Αναρωτιέμαι, λοιπόν: Είναι πράγματι αυτός ο σκοπός του έργου; Μιλάμε για μια απλή αισθητική αναβάθμιση ή για έναν συνολικό μετασχηματισμό της παραλιακής ζώνης και της λειτουργίας του οικισμού;

Γιατί, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, ο σχεδιασμός φέρεται να περιλαμβάνει πολύ περισσότερα από μια απλή αναβάθμιση.
Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, προβλέπονται:
Η επέκταση των υφιστάμενων λιμενοβραχιόνων στα νοτιοανατολικά και νοτιοδυτικά άκρα του κόλπου.
Η καθαίρεση και ανακατασκευή του υφιστάμενου μικρού καταφυγίου αλιευτικών σκαφών.
Ο περιορισμός και η κατάργηση τμημάτων της παραλίας που χρησιμοποιούνται σήμερα από τους λουόμενους.
Η κατασκευή αναβαθμών και κρηπιδωμάτων στις θέσεις «Γαλιάγρια» και «Εξοχικό», με ουσιαστική απώλεια των υφιστάμενων αμμωδών παραλιών.
Η δημιουργία νέων θέσεων ελλιμενισμού ημερόπλοιων στη θέση «Στροφή».
Ο περιορισμός του διαθέσιμου χώρου της υφιστάμενης παιδικής χαράς.
Εν συνόλω ο συνολικός χωροταξικός ανασχεδιασμός της περιοχής, στο πλαίσιο της μετατροπής του αλιευτικού καταφυγίου σε Ζώνη Λιμένα.
Αυτά δεν είναι απλές αισθητικές παρεμβάσεις. Είναι έργα που μπορούν να μεταβάλουν ουσιαστικά τη φυσιογνωμία του Αχιλλείου, τη χρήση της παραλίας, τη λειτουργία του παραλιακού μετώπου και την καθημερινότητα των κατοίκων.
Και αυτό δεν αποτελεί αυθαίρετη εκτίμηση. Η ίδια η Κυματική Μελέτη, στη σελίδα 3, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Στον λιμένα Αχιλλείου προβλέπονται μία σειρά από επεμβάσεις προκειμένου να αναβαθμισθεί η Χερσαία Ζώνη (ΧΖ) του λιμένα καθώς και η λειτουργικότητά του για την εξυπηρέτηση ημερόπλοιων και να αποτελέσει αφετηρία εξυπηρέτησης προορισμών όπως τα νησιά των Βόρειων Σποράδων και του Νότιου Πηλίου».
Αυτή είναι η διατύπωση της ίδιας της μελέτης. Επομένως, ο στόχος δεν είναι απλώς να ομορφύνει το Αχίλλειο. Είναι να αναβαθμιστεί η λιμενική του λειτουργία, ώστε να εξυπηρετεί περισσότερα ημερόπλοια και να αποτελέσει αφετηρία μετακίνησης επισκεπτών προς άλλους τουριστικούς προορισμούς.
Εύλογα, λοιπόν, τίθεται το ερώτημα: Μήπως ο πραγματικός στόχος είναι η μετατροπή του σημερινού αλιευτικού καταφυγίου σε μια ευρύτερη λιμενική εγκατάσταση, με αυξημένες δυνατότητες ελλιμενισμού ημερόπλοιων και ενδεχομένως σκαφών αναψυχής;
Η ίδια μελέτη αναφέρει, αυτό ως επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, δηλαδή τη «σημαντική βελτίωση των συνθηκών ελλιμενισμού που ικανοποιεί τις διεθνείς συστάσεις».
Αυτό εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί προτείνονται η επέκταση των προβλητών, η ενίσχυση των λιμενικών έργων και οι παρεμβάσεις στο παραλιακό μέτωπο.
Εδώ, όμως, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι: η τεχνική αναγκαιότητα ενός έργου για την εξυπηρέτηση περισσότερων σκαφών δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι το έργο είναι αναγκαίο για την τοπική κοινωνία. Ούτε σημαίνει ότι οι συγκεκριμένες παρεμβάσεις αποτελούν τη μοναδική δυνατή λύση.
Υπάρχει ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα, το οποίο αφορά τον χαρακτηρισμό της περιοχής.
Κατά την άποψή μου, ο τρόπος με τον οποίο διαχωρίζονται στη μελέτη το μικρό καταφύγιο αλιευτικών σκαφών, στο νοτιοανατολικό άκρο, με το υπόλοιπο παραλιακό μέτωπο δημιουργεί ερτήματα ως προς τον συνολικό χαρακτήρα και τις επιτρεπόμενες χρήσεις της περιοχής.
Η μελέτη κατά τη γνώμη μου σκόπιμα προκαλεί μία σύγχυση. Προσδιορίζει ως αλιευτικό καταφύγιο το μικρό λιμανάκι στο ΝΑ άκρο του παραλιακού μετώπου. Ενώ το υπόλοιπο τμήμα το χαρακτηρίζει ως λιμενικές υποδομές.
Αυτό γίνεται σκόπιμα. Ωστόσο το ΣΧΟΑΠ Πτελεού χαρακτηρίζει  όλο το παραλιακό μέτωπο ως αλιευτικό καταφύγιο. Μάλιστα σε καταγγελία που είχε κάνει ο κ. Δρόσος η κτηματική υπηρεσία με έγγραφο της και αρ. Πρωτ. 74709 ΕΞΕ 2021 προς το Λιμεναρχείο Αμαλιάπολης απάντησε ότι  αλιευτικό καταφύγιο είναι όλος ο χώρος και σε αυτόν ελλιμενίζονται μόνο αλιευτικά σκάφη και τα υπόλοιπα σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Είναι σημαντικό εδώ να δούμε τι ακριβώς προβλέπει το ΣΧΟΑΠ Πτελεού.  Το ΣΧΟΑΠ χαρακτηρίζει  όλο το παραλιακό μέτωπο του οικισμού ως αλιευτικό καταφύγιο. Τη δημιουργία του λιμανιού όπως φαίνεται στα σχετικά σχέδια την προτείνει εκτός των ορίων του οικισμού προς την ΝΑ πλευρά του κόλπου. Εκ των πραγμάτων λοιπόν η αλλαγή χρήσης του αλιευτικού καταφυγίου σε Ζώνη Λιμένα απαιτεί πριν απ’ όλα την τροποποίηση του ΣΧΟΑΠ Πτελεού.

2. Το ζήτημα της ίδρυσης Αυτοτελούς Λιμενικού Γραφείου.
Ένα δεύτερο ζήτημα αφορά όσα αναφέρθηκαν πρόσφατα από τον πρόεδρο της Τοπικής Κοινότητας Αχιλλείου, κ. Κατσιαβριά, σχετικά με τη δημιουργία Αυτοτελούς Λιμενικού Γραφείου στον Δήμο Αλμυρού. Δεν γνωρίζω αν έχουν ολοκληρωθεί όλες οι απαιτούμενες διαδικασίες ή αν αυτές βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη. Γι’ αυτό θεωρώ απαραίτητο να υπάρξει επίσημη ενημέρωση.
Ωστόσο Σύμφωνα με το Ν.4504/2017 η διαδικασία ίδρυσης Αυτοτελούς Λιμενικού Γραφείου ακολουθεί τα εξής στάδια:
• Απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου:
• Τροποποίηση του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας (ΟΕΥ): ώστε να προβλέπεται η νέα αυτή οργανική μονάδα.
• Έγκριση από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση:
• Σύμφωνη Γνώμη / Έγκριση από το Υπουργείο: Το αίτημα διαβιβάζεται στο Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής (και στις αρμόδιες διευθύνσεις του), το οποίο εξετάζει αν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις (π.χ. να μην υπάγεται ήδη η περιοχή σε άλλο ενεργό Λιμενικό Ταμείο) και εγκρίνει τη σύστασή του.
• Και τέλος η ίδρυση ολοκληρώνεται επίσημα με τη δημοσίευση της εγκριτικής απόφασης της Αποκεντρωμένης Διοίκησης στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ).
Δεν γνωρίζω εάν πράγματι έχουν ολοκληρωθεί αυτές οι διαδικασίες ή είναι εν εξελίξει
Ζητώ, λοιπόν, να υπάρξει επίσημη και πλήρης ενημέρωση, ώστε να μην υπάρχουν αμφιβολίες ή διαφορετικές ερμηνείες για ένα τόσο σημαντικό θεσμικό ζήτημα.

3. Είναι πράγματι αναπτυξιακό το έργο για το Αχίλλειο; Θα ήθελα τώρα να περάσω στο ουσιαστικότερο ζήτημα. Ακούγεται συχνά ότι δεν μπορούμε να είμαστε αντίθετοι σε ένα αναπτυξιακό έργο. Συμφωνώ ότι δεν πρέπει να απορρίπτουμε εκ των προτέρων την ανάπτυξη. Όμως, δεν είναι κάθε μεγάλο έργο κατ’ ανάγκη αναπτυξιακό για τον τόπο στον οποίο κατασκευάζεται.
Το ερώτημα δεν είναι αν θα κατασκευαστούν νέες προβλήτες, αν θα γίνουν πλακοστρώσεις ή αν θα εκσυγχρονιστούν ορισμένες εγκαταστάσεις. Το ερώτημα είναι ποιον εξυπηρετεί κυρίως το έργο, ποιος ωφελείται από αυτό και ποιο είναι το πραγματικό κόστος για την τοπική κοινωνία. Αν ο βασικός στόχος είναι η αύξηση των θέσεων ελλιμενισμού των ημερόπλοιων και η διευκόλυνση της μεταφοράς επισκεπτών προς άλλους προορισμούς, τότε πρέπει να απαντηθούν ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα:

Τι έχει αποκομίσει μέχρι σήμερα η τοπική κοινωνία από τη λειτουργία των ημερόπλοιων στο Αχίλλειο; Ποια είναι τα μετρήσιμα οικονομικά οφέλη για τις τοπικές επιχειρήσεις και τους κατοίκους;
Πόσες θέσεις εργασίας δημιουργούνται και πόσο διαρκούν; Ποιο είναι το κόστος που επωμίζονται οι κάτοικοι από την κυκλοφοριακή επιβάρυνση, την αναστάτωση της καθημερινότητας και τις περιβαλλοντικές πιέσεις; Και, κυρίως, ποια είναι η σχέση ανάμεσα στα οφέλη που προκύπτουν για την τοπική κοινωνία και στις παρεμβάσεις που σχεδιάζονται στο φυσικό περιβάλλον;
Μέχρι σήμερα, οι κάτοικοι έχουν εκφράσει ανησυχίες για την κυκλοφοριακή συμφόρηση, την όχληση και τη ρύπανση του κόλπου. Αυτές οι ανησυχίες δεν μπορούν να αγνοούνται ούτε να αντιμετωπίζονται ως εμπόδιο στην ανάπτυξη. Αντίθετα, αποτελούν μέρος της ουσίας του προβλήματος που ο σχεδιασμός οφείλει να επιλύσει.
Υπάρχει, επίσης, ο κίνδυνος να μεταβληθεί σταδιακά ο χαρακτήρας του Αχιλλείου. Ένας ήσυχος παραθαλάσσιος οικισμός, που στηρίζεται στην ποιότητα του φυσικού περιβάλλοντος, στις οικογενειακές διακοπές και στην άμεση σχέση των κατοίκων και των επισκεπτών με τη θάλασσα, ενδέχεται να μετατραπεί σε σημείο διαμετακόμισης επισκεπτών προς άλλους τουριστικούς προορισμούς.
Μια τέτοια εξέλιξη δεν είναι αυτονόητο ότι αποτελεί πρόοδο. Η ανάπτυξη δεν μετριέται μόνο με τον αριθμό των σκαφών που μπορούν να δένουν σε ένα λιμάνι. Μετριέται με το αν βελτιώνεται η ζωή των κατοίκων, αν προστατεύεται το περιβάλλον και αν τα οικονομικά οφέλη παραμένουν στον τόπο.

4. Η προστασία του κόλπου και οι ελλείψεις στις υποδομές αποχέτευσης
Πρόσφατα, στον τοπικό Τύπο δημοσιεύτηκε άρθρο σχετικά με τα αίτια της ρύπανσης του κόλπου. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η ρύπανση αποδόθηκε κυρίως στους βόθρους των κατοικιών και στην κακή λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού στον οικισμό Πηγάδι, ενώ αμφισβητήθηκε ότι τα ημερόπλοια αποτελούν πηγή της ρύπανσης.
Ανεξάρτητα από τις απόψεις που διατυπώθηκαν στο συγκεκριμένο άρθρο, αναδεικνύεται ένα εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα: η ανάγκη να αντιμετωπιστούν άμεσα και με επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο οι πηγές ρύπανσης του κόλπου.
Πρώτη προτεραιότητα πρέπει να είναι η εξασφάλιση της σωστής λειτουργίας των υφιστάμενων εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων, η αντιμετώπιση των ελλείψεων στην αποχέτευση του Αχιλλείου και ο εκσυγχρονισμός των υποδομών στον οικισμό Πηγάδι, όπου αυτό απαιτείται.
Αναρωτιέμαι: Δεν πλήττει τον τοπικό τουρισμό η υποβάθμιση της ποιότητας των νερών; Δεν πλήττει την εικόνα του οικισμού η ύπαρξη ανεπαρκών υποδομών διαχείρισης λυμάτων;
Ασφαλώς και τον πλήττει. Δεν μπορούμε να συζητάμε για την αύξηση της τουριστικής κίνησης και την επέκταση των λιμενικών εγκαταστάσεων, όταν δεν έχουμε εξασφαλίσει πρώτα τις βασικές προϋποθέσεις για την προστασία της θάλασσας και της δημόσιας υγείας.
Και πρέπει να είμαστε σαφείς: η διερεύνηση της ρύπανσης οφείλει να βασίζεται σε μετρήσεις, ελέγχους και επιστημονικά δεδομένα. Δεν ωφελεί να αποδίδουμε ευθύνες χωρίς τεκμηρίωση και εμείς δεν αποδώσαμε ευθύνες σε κανέναν. Ζητήσαμε να γίνουν οι απαραίτητοι έλεγχοι, ζητήσαμε να γίνουν οι απαραίτητοι έλεγχοι εάν τα ημερόπλοια διαθέτουν τις απαραίτητες δεξαμενές, Ζητήσαμε να αδειάζουν τις δεξαμενές τους πριν τον απόπλου όπως ορίζει η διεθνής σύμβαση MARPOL. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η προστασία του κόλπου αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση για κάθε αναπτυξιακό σχεδιασμό.
Πριν από κάθε άλλη κατασκευαστική παρέμβαση, πρέπει να εξεταστεί και να δρομολογηθεί η δημιουργία κατάλληλης υποδομής υποδοχής και νόμιμης διαχείρισης των λυμάτων και των καταλοίπων που παράγονται στα σκάφη. Η υποδομή αυτή πρέπει να εξυπηρετεί τα ημερόπλοια, καθώς και τα σκάφη αναψυχής που ελλιμενίζονται στο Αχίλλειο, σύμφωνα με τις ισχύουσες απαιτήσεις και τις ανάγκες της περιοχής. Δεν αρκεί να αυξήσουμε τις θέσεις ελλιμενισμού. Πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι η λειτουργία τους δεν θα επιβαρύνει τη θάλασσα και το περιβάλλον.
Χρειάζεται, επομένως, να προβλεφθεί ο κατάλληλος εξοπλισμός, η ασφαλής παραλαβή των λυμάτων, η νόμιμη μεταφορά και διάθεσή τους, καθώς και ένα σαφές σύστημα λειτουργίας και συντήρησης της εγκατάστασης. Πρέπει, επίσης, να προσδιοριστεί ο φορέας που θα έχει την ευθύνη λειτουργίας της και το σύστημα χρέωσης των χρηστών, όπου προβλέπεται.
Η προστασία του κόλπου δεν μπορεί να αποτελεί μια δευτερεύουσα παράμετρο του έργου. Πρέπει να αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη λειτουργία του.

5. Μπορεί το Αχίλλειο να υποστηρίξει ένα μεγαλύτερο λιμενικό συγκρότημα;
Ο σχεδιασμός ενός τόσο σημαντικού έργου δεν μπορεί να αποσυνδέεται από τις πραγματικές δυνατότητες και τις ελλείψεις του οικισμού. Το Αχίλλειο αντιμετωπίζει ήδη ζητήματα που αφορούν:
Την επάρκεια και την ασφάλεια του οδικού δικτύου. Τη σύνδεση με τον ΠΑΘΕ και τη συνολική προσβασιμότητα της περιοχής. Την έλλειψη επαρκών και οργανωμένων χώρων στάθμευσης.
Τις υποδομές αποχέτευσης και επεξεργασίας λυμάτων. Την προστασία και τη διατήρηση των παραλιών που χρησιμοποιούνται από κατοίκους και επισκέπτες.
Αν αυξηθούν οι θέσεις ελλιμενισμού και η επιβατική κίνηση, χωρίς να έχουν προηγουμένως αντιμετωπιστεί αυτές οι ελλείψεις, είναι εύλογο να ανησυχούμε ότι θα αυξηθούν η κυκλοφορία, η όχληση και οι πιέσεις στο περιβάλλον. Γι’ αυτό θεωρώ ότι πριν από οποιαδήποτε απόφαση πρέπει να υπάρχει ολοκληρωμένη αξιολόγηση των επιπτώσεων του έργου στην κυκλοφορία, στη στάθμευση, στην ποιότητα των υδάτων, στις παραλίες και στη συνολική λειτουργία του οικισμού.
Δεν μπορεί να σχεδιάζουμε τη διεύρυνση της τουριστικής δραστηριότητας χωρίς να εξετάζουμε αν υπάρχουν οι υποδομές που θα τη στηρίξουν.

7. Τι ζητάμε από τον Δήμο και το Δημοτικό Συμβούλιο
Κλείνοντας, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι η συζήτηση αυτή δεν αφορά μια γενική άρνηση κάθε έργου ή κάθε προοπτικής ανάπτυξης στο Αχίλλειο. Αφορά το είδος της ανάπτυξης που επιλέγουμε, τις προτεραιότητες που θέτουμε και το μέλλον που θέλουμε για τον τόπο μας. Οι κάτοικοι δικαιούνται να γνωρίζουν τι ακριβώς σχεδιάζεται, ποιες αλλαγές θα επέλθουν, ποιες θα είναι οι περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις και ποια συγκεκριμένα οφέλη θα προκύψουν για την τοπική κοινωνία.
Για τον λόγο αυτό, ζητάμε από το Δημοτικό Συμβούλιο:
Πρώτον, να δοθεί στη δημοσιότητα το σύνολο των σχετικών μελετών και των διοικητικών εγγράφων, ώστε οι κάτοικοι να έχουν πλήρη εικόνα του έργου.
Δεύτερον, να διευκρινιστεί εγγράφως ο ισχύων πολεοδομικός και θεσμικός χαρακτηρισμός ολόκληρου του παραλιακού μετώπου, καθώς και αν απαιτούνται τροποποιήσεις του ΣΧΟΑΠ Πτελεού ή άλλες εγκρίσεις για τις προτεινόμενες χρήσεις.
Τρίτον, να υπάρξει επίσημη ενημέρωση για τη νομική και διοικητική κατάσταση του Αυτοτελούς Λιμενικού Γραφείου και τις σχετικές εγκρίσεις.
Τέταρτον, να αξιολογηθούν τεκμηριωμένα οι επιπτώσεις του έργου στις παραλίες, στο φυσικό περιβάλλον, στην κυκλοφορία, στη στάθμευση και στην καθημερινότητα των κατοίκων.
Πέμπτον, να τεθούν ως άμεσες προτεραιότητες η αποκατάσταση των προβλημάτων αποχέτευσης και επεξεργασίας λυμάτων, η προστασία της ποιότητας των νερών και η δημιουργία κατάλληλης υποδομής παραλαβής λυμάτων από τα σκάφη.
Έκτον, να παρουσιαστούν συγκεκριμένα στοιχεία για τα αναμενόμενα οικονομικά οφέλη του έργου για τον Δήμο, τις τοπικές επιχειρήσεις και τους κατοίκους, σε σχέση με το κόστος και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις του.
Και, τέλος, να διασφαλιστεί ουσιαστική διαβούλευση με την τοπική κοινωνία πριν ληφθούν οριστικές αποφάσεις που ενδέχεται να αλλάξουν μόνιμα τη φυσιογνωμία του οικισμού.
Κυρίες και κύριοι,
Το Αχίλλειο δεν χρειάζεται ανάπτυξη με οποιοδήποτε τίμημα. Χρειάζεται ανάπτυξη που να σέβεται την ιστορία του, τις ανάγκες των κατοίκων του, το φυσικό του περιβάλλον και τις δυνατότητές του. Οι παραλίες του, η ποιότητα των νερών του κόλπου, η ηρεμία του οικισμού και η δυνατότητα των κατοίκων να απολαμβάνουν τον τόπο τους δεν είναι εμπόδια στην ανάπτυξη. Είναι τα ίδια τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του Αχιλλείου. Αν τα υποβαθμίσουμε, προκειμένου να αυξήσουμε τη δυναμικότητα των λιμενικών εγκαταστάσεων, κινδυνεύουμε να καταστρέψουμε εκείνα ακριβώς τα στοιχεία που κάνουν τον τόπο μας ελκυστικό. Γι’ αυτό, πριν αποφασίσουμε τι λιμάνι θέλουμε να κατασκευάσουμε, πρέπει πρώτα να απαντήσουμε σε ένα σημαντικότερο ερώτημα:

Τι Αχίλλειο θέλουμε για το μέλλον; Έναν τόπο που θα θυσιάσει μέρος του φυσικού του πλούτου για να εξυπηρετεί ολοένα και περισσότερη διερχόμενη τουριστική κίνηση ή έναν τόπο που θα αναπτύσσεται με σχέδιο, σεβασμό στο περιβάλλον και ουσιαστικά οφέλη για τους ανθρώπους του; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν αφορά μόνο τη σημερινή Δημοτική Αρχή ή το σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο. Αφορά το μέλλον του Αχιλλείου και των επόμενων γενεών. Και αυτό το μέλλον δεν πρέπει να αποφασιστεί χωρίς πλήρη ενημέρωση, χωρίς τεκμηρίωση και χωρίς τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας. Σας ευχαριστώ.