Ο ρόλος των μνημείων στην ενίσχυση της πολιτιστικής ταυτότητας του Αλμυρού – Γράφει ο Γ. Σύρος

*γράφει ο Γιώργος Σύρος, υπεύθυνος του τμήματος Πολιτισμού του Δημοτικού Συμβουλίου Νέων του Δήμου Αλμυρού, εκπαιδευτικός ΠΕ78, Υποψ. Διδάκτωρ ΑΠΘ

Είναι γνωστό πως η περιοχή του Αλμυρού ευρίσκεται στην ύπατη θέση της Ελληνικής Μυθολογίας, διότι στον τόπο μας έλαβαν χώρα κάποια από τα βασικά της επεισόδια. Η ανέγερση γλυπτών, τα οποία παραπέμπουν στο μυθικό – μυκηναϊκό παρελθόν της πόλης, ενισχύει καθοριστικώς τον πολιτιστικό ρόλο του Αλμυρού. Σχετικές προτάσεις περί ανεγέρσεως ανδριάντων, συστάσεως θεματικού χώρου αλμυριώτικης μυθολογίας και λοιπών ενεργειών που αξιοποιούν το πλούσιο ιστορικό υπόβαθρο του Αλμυρού, έχει υποβάλει και καταθέσει επανειλημμένως ο υποφαινόμενος στο παρελθόν, ως υποψήφιος της παρατάξεως της παρούσας αρχής και μέλος της Επιτροπής Τουρισμού του Δ. Αλμυρού.

Θεωρώ αδιανόητη την αδιαφορία που επικρατεί για την προβολή της μυθικής κληρονομιάς του Αλμυρού, όταν η πόλη μας πρωταγωνισθεί στην μυθολογική συγκρότηση του κόσμου (Τιτανομαχία), στην Θεογονία του Ησιόδου, στον Μύθο του Δευκαλίωνος, στην εθνογένεση των Ελλήνων, κατά τον ιδρυτικό Μύθο του Έλληνος – Οθρηίδος, στον Μύθο του Φρίξου και της Έλλης και ειδικά όταν η μυκηναϊκή πρόγονός του Άλος συμμετείχε στην Τροία υπό τον ενδοξότερο ήρωα της Ιλιάδας και παγκόσμιο πρότυπο ανδρείας Αχιλλέα («…οἵ τ᾽ Ἄλον … αὖ πεντήκοντα νεῶν ἦν ἀρχὸς Ἀχιλλεύς» Όμηρος Β, 681 – 685).

Τα Μνημεία επιτελούν καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση της Πολιτιστικής Ταυτότητας της πόλεως λόγω της δημόσιας αποστολής τους. Την αλήθεια αυτήν και την σημασία της Μυθολογίας φέρεται να συμμερίζονται αρκετοί φορείς της Αυτοδιοικήσεως ανά την επικράτεια. Είναι αυτονόητο ότι δεν μας ενδιαφέρουν, εν προκειμένω, οι όποιες καλλιτεχνικές αστοχίες στα εν λόγω γλυπτά, αλλά το γεγονός ότι κάποιος αντελήφθη την αξία του Πολιτισμού και την σημασία της Τοπικής Μυθολογίας, συνέλαβε την ιδέα και την υλοποίησε. Αν εξαιρέσουμε τον αδριάντα του οθρυέως Αχιλλέως στην πλατεία των Φαρσάλων, ένας τεράστιος μεταλλικός Μύρμηξ, που φέρει ασπίδα στην είσοδο της πόλης και ανηγέρθη από την Περιφέρεια Θεσσαλίας το 2020, παραπέμπει ευθέως στους μυθικούς Μυρμιδόνες και το βασίλειο της Φθίας που εκτεινόταν από τα Φάρσαλα μέχρι τον Πτελεό. Ο Δήμος Τρικκαίων δε, έχει στήσει έναν υπέροχο ορειχάλκινο ανδριάντα του Ασκληπιού στον Ληθαίο ποταμό επί δημαρχίας Παπαστεργίου το 1998. Τέλος ο Δήμος Άργους-Μυκηνών ανήγειρε τον μυθικό Ηρακλή του Λυσίππου στην πλατεία του Αγίου Πέτρου στο Άργος, επεκτείνοντας την ιστορία της πόλεως στο ένδοξο μυκηναϊκό παρελθόν.

Η Ελληνική Μυθολογία συνιστά πρώτης τάξεως άσκηση Πολιτιστικής Διπλωματίας, καθώς επενδύει σε αυτό που ονομάζεται Πολιτιστικός Τουρισμός. Κάποιες ιδέες, λοιπόν, με την βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης (εννοείται η χρήση της είναι ενδεικτική) είναι οι εξής:

• Έλλην και Οθρηίς, ο γενάρχης των Ελλήνων και η Νύμφη της Όθρυος, στην πλατεία του Αλμυρού. Από το ζευγάρι αυτό προήλθαν τα βασικά ελληνικά φύλα. Κατά την Παράδοση η προμήτωρ των Ελλήνων Οθρηίς απέκτησε με τον Έλληνα τους γενάρχες, Αίολο, Δώρο και Ξούθο, ο οποίος γέννησε τον Αχαιό και τον Ίωνα.
• Ανέγερση κάποιου Τιτάνα, εφόσον η Όθρυς ήταν το ορμητήριό τους. Τόπος ανεγέρσεως θα μπορούσε να είναι ο κόμβος της φωτογραφίας στο 3^ο Δημοτικό Σχολείο. Η εικόνα απεικονίζει τον Τιτάνα Ωκεανό, εμπνευσμένη απ΄ την Fontana di Trevi στην Ρώμη. Η ιδέα αυτή εγείρει και προγράμματα σχολικού τουρισμού και αλληλεπιδράσεως με την Ιταλία. O Ωκεανός ήταν κάπως πιο μετριοπαθής στην ύστατη σύγκρουση, καθώς έλαβε το μέρος των νικητών θεών. Οι Τιτάνες και η Τιτανομαχία αποτελούν κλασσικά μυθολογικά μοτίβα παγκοσμίως, ενώ εδώ στην πατρίδα τους την Όθρυ δεν υπάρχει τίποτε που να θυμίζει την μυθική αυτή εποχή.
• Χάλκινο σύμπλεγμα του Φρίξου, της Έλλης και του χρυσόμαλλου κριού, των οποίων ο Μύθος είναι αρρήκτως συνδεδεμένος με την αρχαία πρόγονο του Αλμυρού Άλο. Πατέρας των δύο αυτών παιδιών είναι ο οικιστής (κατά Στράβωνα) της Άλου Αθάμας και η τοπική εκδοχή θέλει τα δυο παιδιά να ξεκινούν το ταξίδι προς την Κολχίδα από τα μέρη μας, την αρχαία Άλο. Άλλωστε τα νομίσματα της Αρχαίας Άλου απεικόνιζαν το χρυσόμαλλο κριάρι που ταξίδευε πάνω στα κύματα.

Συνελόντι ειπείν, τα μνημεία και τα γλυπτά που αναφέρονται στην Μυθολογική διάσταση του τόπου μας, προσδίδουν μια πανάρχαια αίγλη στην πόλη του Αλμυρού,  η ταυτότητα του οποίου ανασυστήνεται και αναδιατάσσεται στην δημόσια συλλογική μνήμη. Ο Αλμυρός παύει να αποτελεί τον φτωχό πολιτιστικό συγγενή και ανακτά την μυθική – μυκηναϊκή του διάσταση, η οποία θα αποτελέσει θρυαλλίδα επάλληλων ενεργειών και επιλογών πολιτιστικού και σχολικού τουρισμού. Το λεγόμενο «brand name» θα αυξήσει την ιστορική – τουριστική αξία της περιοχής, προσφέροντας πλήθος τουριστικών προοπτικών.

Μήπως οι προαναφερθέντες Δήμοι να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση από τον Δ. Αλμυρού; Γιατί σαμποτάρεται κυνικώς ο Πολιτιστικός Τουρισμός στην πόλη μας, δεδομένου ότι τα Μυθολογικά Μνημεία συνιστούν το πρωταρχικό του θεμέλιο;