Όταν το εμπόριο δεν είναι βιώσιμο

γράφει ο Κων/νος Πανταζώνας

Με το τέλος των καλοκαιρινών εκπτώσεων, τελείωσαν και οι ελπίδες ότι θα μπορούσε να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο στο τοπικό εμπόριο. Ότι τα χαρτονομίσματα θα μπορούσαν να ξαναγνωριστούν με την ταμειακή μηχανή και ότι θα έφτανε (επιτέλους) η πολυπόθητη ρευστότητα για να καλύψει ένα μέρος από τα κενά και τις ανάγκες της κρίσης.

Καθημερινά, ακούμε για τις μεγάλες δήθεν προόδους στην Ελληνική οικονομία (πρωτογενές πλεόνασμα, αναβαθμίσεις των διεθνών οίκων αξιολόγησης, αφίξεις “μεγάλων” ξένων επενδυτών, πέρασμα της οικονομίας σε τροχιά ανάπτυξης), οι οποίες όμως, δεν δίνουν κανένα αισιόδοξο μήνυμα στην πραγματική οικονομία.

Καμία ελπίδα, καμία διέξοδος, ασφυξία παντού. Κανένα σημάδι ότι ο “κύκλος θανάτου” στην οικονομία που άνοιξε το 2010 θα φτάσει σε κάποιο τέλος, ότι το εμπόριο θα τα καταφέρει να ξαναγίνει βιώσιμο. Μοιάζουν όνειρα θερινής νυκτός οι εποχές που μπορούσες να πληρώνεις τους προμηθευτές σου, ο ΟΑΕΕ, το ΙΚΑ, τη ΔΕΗ, τις τραπεζικές σου υποχρεώσεις και να σου μείνει κι ένα “κέρδος” με το οποίο μπορούσες να ζεις, να είσαι εμπορικά αξιόπιστος και σαν άνθρωπος αξιοπρεπής.

Δυστυχώς όταν το εμπόριο ποινικοποιείται και με πάνω από 5.000 ευρώ οφειλή (σε ΦΠΑ) διώκεσαι ποινικά και απειλείσαι με φυλάκιση, όταν ο έμπορος ταυτίζεται με τον εγκληματία, όταν ο ΟΑΕΕ μας απειλεί με κατασχέσεις για ποσά που έχει βεβαιώσει και για ιατρική περίθαλψη, την ίδια ώρα που μας αρνείται λόγω οφειλών, όταν υπάρχει αυτό το εντελώς αφιλόξενο για τον επιχειρηματία φορολογικό σύστημα, όλα δείχνουν ότι το εμπόριο είναι καταδικασμένο σε μια εξοντωτική πολιτική κλεισίματος μαγαζιών, αυτοκτονιών και μετανάστευσης.

Υπάρχουν όμως και έμποροι που δεν λύγισαν και αντιστέκονται. Αντιστέκονται με τη στήριξη των οικογενειών τους, των φίλων τους, των ιδιοκτητών μαγαζιών, των προμηθευτών, όλων των ανθρώπων που πιστεύουν ακόμη πως αυτό το κακό που βιώνουμε εδώ και πέντε χρόνια θα τελειώσει κάποτε και θα ξαναπάμε σε ένα εμπόριο των 365 ημερών το χρόνο και όχι των περιόδων εκπτώσεων και γιορτών. Ας προσπαθήσουμε να ξαναφέρουμε ένα στοιχείο ελπίδας, ένα μήνυμα αισιοδοξίας με τον καθημερινό μας αγώνα στη ζωή.

Το εμπορικό γράφημα, να έχει ενδείξεις ζωής και όχι την ευθεία γραμμή του θανάτου. Το κυριότερο, να σταματήσει να μας φαίνεται φυσιολογικό το ότι …«το βέβαιο είναι, ότι όλα είναι αβέβαια».

Ευχαριστώ για το χρόνο σας

Κων/νος Πανταζώνας

Έμπορος