Εκδήλωση για φιλανθρωπικό σκοπό με “ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ” του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Η δραματοποιημένη αφήγηση από τα πασχαλινά διηγήματα «Το Χριστός Ανέστη του Γιάννη» και η «Παιδική Πασχαλιά», ήταν η πολύ καλή επιλογή των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, για τη διοργάνωση Φιλανθρωπικής Εκδήλωσης την Κυριακή 13 Απριλίου.

Η μοναδική γραφή του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη μέσα από τα πασχαλινά του διηγήματα δεν εκφράζουν μόνο το κλίμα των ημερών αλλά και μια ολόκληρη εποχή.

Ολόκληρη η ουσία της πεζογραφίας του περικλείεται μέσα σε μια φράση που ο ίδιος μας άφησε: “Το έπ έμοι, ενόσω ζω, και αναπνέω καί σοφρωνώ, δεν θα παύσω να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστόν μου, να περιγράφω μετ’ έρωτος την φύσιν, καί να ζωγραφώ μετά στοργής τα γνήσια ελληνικά ήθη”.

Στενότερα ηθογράφος στην αρχή, πλάτυνε με τον καιρό την ηθογραφία του και την τεχνική του, ώστε να θεωρείται ότι αυτός εγκαινίασε τη διηγηματογραφία στον τόπο μας. Ο ρακένδυτος μάγος της Σκιάθου διαχύνει στο έργο του μια πλούσια σπατάλη ταλέντου, πού τον καθιερώνει ως πρωθιεράρχη της πεζογραφίας μας. Ένα απόθεμα μνήμης τροφοδοτεί νοερά τις εμπνεύσεις του, ένας ποιητικός οίστρος τις διαποτίζει, μια μαγεία του λόγου τις μετουσιώνει. Οι ήρωες του απλοί, ταπεινοί, γραφικοί καί βασανισμένοι, γίνονται οι πυρήνες των δραματικών συγκρούσεων τους με τη ζωή, γίνονται χαρακτήρες και άνθρωποι. Η καθαρεύουσα πού χρησιμοποιεί, σπάνια γίνεται δυσνόητη, γιατί διαπνέεται από τον κραδασμό και τη θέρμη του πλέον ευσυγκίνητου ανθρωπισμού. Σιγά-σιγά όμως απλοποιούσε τη γλώσσα, βάζοντας περισσότερα λαϊκά στοιχεία, και λίγο πριν το θάνατο του έγραψε και διηγήματα στη δημοτική γλώσσα. Τον διακρίνει ποιητικό ύφος και γόνιμη φαντασία. Σκορπάει στις σελίδες του το απόθεμα της θρησκευτικής του κατάνυξης, που τον συγκλόνισε από την παιδική του ηλικία. Δεν περιορίζεται στην περιγραφική γοητεία, αλλά εισχωρεί στο δράμα της ανθρώπινης ψυχής. Στις εικόνες του, πού έχουν την ίδια ζωγραφική γοητεία, είτε αναφέρονται στο ηλιοπλημμυρισμένο Αιγαίο είτε στη φτωχογειτονιά της Αθήνας, εμφυσά την πνοή της λυρικής του έξαρσης, ενσταλάζει το βυζαντινό ημίφως του μυστικισμού του και αποθέτει την τρυφερότητα της χριστιανικής του αγάπης.

Η τραγικότητα των ηρώων και ο ηθογραφικός τρόπος των περιγραφών είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά ενός συγγραφέα που ταυτίστηκε με την Ελλάδα και τις εικόνες της και όπως γράφτηκε, «περισσότερο από κάθε άλλον Έλληνα πεζογράφο, ο Παπαδιαμάντης δημιουργεί ατμόσφαιρα». Και αυτή η ατμόσφαιρα είναι ίσως «η μαγεία του Παπαδιαμάντη».

Σκηνοθεσία-αφήγηση: Δημήτρης Δακτυλάς

Συμμετέχουν: Ηρακλής Παπαγιάννης και ο Γιώργος Παπαδόπουλος.

Συνοδεύει στο τσέλο ο Θέμης Βαγενάς.

Υποσημείωση – η προσέλευση θα γίνει 16:30 και η παράσταση αρχίζει 17:00 ακριβώς.  Τα έσοδα θα διατεθούν σε Φιλανθρωπικό σκοπό.