Παράπονα προς την Δημοτική Αρχή

Η αναγνώστριά μας κ. Άννα Έκτωρ, καταγγέλλει:

«Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου έγιναν κάποια έργα (συγκεκριμένα ένα 5Χ5 και ένα γήπεδο μπάσκετ), τα οποία μέχρι σήμερα δεν έχουν ολοκληρωθεί, και, παρ’ όλα αυτά λειτουργούν κανονικά, κάτω από άσχημες συνθήκες, χωρίς ωράριο και τουαλέτες.

Εκλιπαρώ να διορθωθούν ή να μεταφερθούν από εκεί, διότι είναι μέσα σε κατοικημένη περιοχή.

Έχω πάει σε Συμβούλια και το μόνο που αποκομίσαμε ήταν υποσχέσεις και μόνον υποσχέσεις, με συνέπεια να μην έχει ενδιαφερθεί κανείς.

Πολλές φορές κάνω τη σκέψη πως αν ήταν απέναντι από το δικό τους σπίτι θα το είχαν ήδη απομακρύνει.

Κατέληξα στην εφημερίδα, μήπως και έτσι ακουστεί η φωνή μου και γίνει κάτι επιτέλους.

Παρακαλούμε τον Δήμαρχο, για ακόμη μια φορά, να δείξει κατανόηση.

Μέσα σε έναν τέτοιο ιερό χώρο, το βρίσκετε σωστό να ακούγονται όλες αυτές οι βωμολοχίες;

Δεν μπορούμε να καθίσουμε στην αυλή μας, οι μπάλες έρχονται στα σπίτια μας, σπάνε γλάστρες και ό,τι άλλο.

Δεν υπάρχει σεβασμός, η υπομονή μας έχει εξαντληθεί, δεν αντέχουμε άλλο, κάτι πρέπει να γίνει οπωσδήποτε.

Δεν μπορεί να μαζεύονται το μεσημέρι, που θέλουμε να ξεκουραστούμε, να φωνάζουν, να βρίζουν, να χτυπάνα τις μπάλες.

Κάποιος από τους Αντιδημάρχους (δεν θα αναφέρω όνομα, αλλά αυτός θα το καταλάβει και ίσως το σκεφτεί καλύτερα) σε ένα Συμβούλιο που παρέστην και ενώ εγώ έλεγα τα παράπονά μου, μου είπε: «Άννα, πάρε εσύ τα μέτρα και φέρτα μας εδώ να πάρουμε το δίχτυ και να το περάσουμε εμείς».

Είναι αυτή δική μου δουλειά; Δεν ντρέπονται λίγο; Αλλά δεν φταίνε αυτοί, αλλά εμείς που τους ψηφίσαμε.

Κάποιος, πάλι Αντιδήμαρχος, μου είπε πως δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να ακούγονται παιδικές φωνές. Συμφωνώ πως δεν υπάρχει, με την προϋπόθεση όμως να είναι μικρά παιδιά, να μην βρίζουν, να μην χτυπάνε τις μπάλες τόσο δυνατά που να έρχονται στα σπίτια μας, να τηρούνται οι κανόνες υγιεινής, να υπάρχει ωράριο, και, φυσικά, να είναι ολοκληρωμένο έργο.

Αλλά έτσι είναι, «όποιος είναι έξω από το χορό πολλά τραγούδια λέει».

Ευελπιστούμε πως με αυτή μας την προσπάθεια θα ακουστούμε επιτέλους και θα τελειώσει το μαρτύριο των τεσσάρων χρόνων.

Έκτωρ Άννα

Έκτωρ Όλγα

Καρμάλη Μαργαρίτα

Λαζάρου Κωνσταντίνος»