- 28 Σεπτεμβρίου, 2026
Χωρίς μεταφορά δεκάδες μαθητές από χωριά στα σχολεία Σούρπης, Πτελεού και Αλμυρού
Για ακόμη μία χρονιά κηρύχθηκε άγονος ο διαγωνισμός της Περιφέρειας Θεσσαλίας για την μετακίνηση μαθητών προς τα σχολεία του Δήμου Αλμυρού από συγκεκριμένους οικισμούς και έτσι, μαθητές από την Αγία Τριάδα, το Πηγάδι και τον Δρυμώνα αναγκάζονται να μετακινούνται με ίδια μέσα προς τα σχολεία της Σούρπης, του Πτελεού και του Αλμυρού.
Το λεωφορειάκι του Δήμου Αλμυρού, το οποίο μέχρι πέρυσι τούς εξυπηρετούσε, παραμένει φέτος «παροπλισμένο» λόγω βλαβών. Οι διευθυντές των σχολείων με τους οποίους συνομιλήσαμε επισημαίνουν ότι έχουν υποβάλει σχετικά αιτήματα προς τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, τον Δήμο Αλμυρού και την Περιφέρεια Θεσσαλίας, προκειμένου να εξασφαλιστεί η μεταφορά των μαθητών με ταξί ή λεωφορείο. Ειδικότερα, μέχρι και την περασμένη σχολική χρονιά η μετακίνηση των μαθητών γινόταν με μικρό λεωφορείο του Δήμου Αλμυρού. Ωστόσο, φέτος το όχημα είναι εκτός λειτουργίας, καθώς οι βλάβες που παρουσιάζει καθιστούν επισφαλή την κυκλοφορία του.
Το ισχύον θεσμικό πλαίσιο για τη δωρεάν μεταφορά μαθητών προβλέπει συγκεκριμένες χιλιομετρικές προϋποθέσεις. Η ελάχιστη απόσταση μεταξύ κατοικίας και σχολικής μονάδας για τη δωρεάν μεταφορά ορίζεται στα 1.200 μέτρα για τους μαθητές του Δημοτικού και στα 2.500 μέτρα για τους μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου.
Στην περίπτωση του Πηγαδιού, οι προβλεπόμενες αποστάσεις καλύπτονται για τους έξι μαθητές του οικισμού: τρεις φοιτούν στο Γυμνάσιο Πτελεού, δύο στο Δημοτικό Πτελεού και μία μαθήτρια στο ΕΠΑΛ Αλμυρού.
Στην Αγία Τριάδα, αντίστοιχα, οι προϋποθέσεις καλύπτονται για τους μαθητές του Δημοτικού, όχι όμως για τους έξι μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου που φοιτούν στη Σούρπη. Όπως ανέφερε ο διευθυντής του Γυμνασίου-Λυκείου Σούρπης, κ. Μαμούρας, έχει κατατεθεί σχετικό αίτημα προς τους αρμόδιους φορείς, ώστε να προβλεφθεί κατ’ εξαίρεση η μεταφορά των έξι μαθητών από την Αγία Τριάδα, λόγω της επικινδυνότητας του δρόμου. Πρόκειται, πράγματι, για έναν δρόμο που αποτελεί ουσιαστικά προέκταση της εθνικής οδού και στον οποίο καθημερινά κινούνται βαριά οχήματα και φορτηγά, που στρίβουν στον κόμβο της ΠΑΘΕ προς Σούρπη, Αμαλιάπολη και Πτελεό. Μάλιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις μαθητές πραγματοποιούν τη συγκεκριμένη διαδρομή ακόμη και με ποδήλατο. Στο Δημοτικό Σούρπης, με ίδια μέσα μετακινούνται πέντε μαθητές από την Αγία Τριάδα, ένας από τον Δρυμώνα και ένας από τον Κονταρόλακα.
Πρόβλημα καταγράφεται και στις μετακινήσεις μαθητών προς και από το ΕΠΑΛ Αλμυρού. Συνολικά 157 μαθητές του σχολείου προέρχονται από περιοχές εκτός της πόλης του Αλμυρού.
Οι δεκάδες μαθητές από τη Νέα Αγχίαλο εξυπηρετούνται από το λεωφορείο της γραμμής, υπάρχουν όμως και περιπτώσεις μαθητών για τους οποίους η υφιστάμενη συγκοινωνία δεν χαρακτηρίζεται βολική.
Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις μίας μαθήτριας από το Πηγάδι και ενός μαθητή από τη Λεύκη, οι οποίοι μετακινούνται με ίδια μέσα, καθώς και πέντε μαθητών από τη Γλύφα. Οι τελευταίοι καλύπτουν με δικά τους μέσα τα περίπου επτά χιλιόμετρα μέχρι το Αχίλλειο και από εκεί επιβιβάζονται στο λεωφορείο του ΚΤΕΛ, ενώ στην επιστροφή ναι μεν υπάρχει δρομολόγιο προς το χωριό τους, ωστόσο αναχωρεί αργά από τον Αλμυρό, με αποτέλεσμα η καθημερινή μετακίνηση να είναι δύσκολη και με αρκετό χάσιμο χρόνου.
Όπως μας επισημάνθηκε, φέτος οι μαθητές που φοιτούν στο ΕΠΑΛ και προέρχονται από περιοχές εκτός Αλμυρού είναι περίπου 40 περισσότεροι σε σχέση με την προηγούμενη σχολική χρονιά. Την τελευταία διετία έχουν σταματήσει τα μαθητικά λεωφορεία και οι μαθητές εξυπηρετούνται πλέον από την συγκοινωνία. Όταν τα δρομολόγια εξυπηρετούν τις ανάγκες τους, το πρόβλημα περιορίζεται. Όταν όμως δεν υπάρχει κατάλληλο δρομολόγιο, οι μαθητές χάνουν πολύτιμο χρόνο, φτάνουν στο σχολείο με καθυστέρηση ή αναγκάζονται να μετακινούνται με τα αυτοκίνητα των γονέων τους.
Υπάρχουν, βέβαια, και χωριά όπως οι Κωφοί και οι Κοκκωτοί, οι μαθητές των οποίων φοιτούν στο ΕΠΑΛ Αλμυρού και μετακινούνται με ταξί, το κόστος του οποίου καλύπτεται από την Περιφέρεια. Για άλλους οικισμούς ωστόσο, στον σχετικό διαγωνισμό για τη μεταφορά μαθητών δεν υπήρξε ενδιαφέρον, με αποτέλεσμα να κηρυχθεί άγονος και το πρόβλημα των μετακινήσεων να παραμένει.
Χαρακτηριστική είναι και η περίπτωση δύο μαθητών από το Περίβλεπτο, οι οποίοι φοιτούν σε ειδικότητα που δεν προσφέρεται στο ΠΕΠΑΛ Βελεστίνου, αλλά στο ΕΠΑΛ Αλμυρού. Μέχρι σήμερα καλύπτουν την απόσταση με ίδια μέσα, ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη οι διαδικασίες για τον σχετικό διαγωνισμό μεταφοράς τους. Το θέμα της μεταφοράς των μαθητών συνδέεται, πάντως, όχι μόνο με τις προβλεπόμενες χιλιομετρικές αποστάσεις, αλλά και με την ασφάλεια της διαδρομής.
Προσφάτως, με αφορμή αντίστοιχο ζήτημα σε σχολεία του Βόλου, ο διευθυντής της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας, κ. Σωκράτης Σαβελίδης, τόνισε σε δηλώσεις του ότι ο διευθυντής κάθε σχολικής μονάδας είναι εκείνος που βεβαιώνει ποιοι μαθητές δικαιούνται μεταφορά, αφού προηγουμένως εξακριβωθεί η απαιτούμενη απόσταση από τη σχολική μονάδα. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε, μάλιστα, στη διάταξη σύμφωνα με την οποία για τον υπολογισμό της απόστασης λαμβάνεται υπόψη «η συντομότερη και ασφαλέστερη ενδεδειγμένη πεζή διαδρομή» από τον τόπο κατοικίας του μαθητή έως την είσοδο του σχολείου.
Με δεδομένο αυτό, ανακύπτει ένα εύλογο ζήτημα: αρκεί η τυπική τήρηση των προβλεπόμενων χιλιομετρικών αποστάσεων για να κριθεί ότι ένας μαθητής μπορεί να μετακινείται με ασφάλεια προς και από το σχολείο του; Στην περίπτωση των μαθητών από τα χωριά του Αλμυρού, το ερώτημα αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η έλλειψη του δημοτικού λεωφορείου και οι δυνατότητες της υφιστάμενης συγκοινωνίας έχουν μεταφέρει το βάρος της καθημερινής μετακίνησης στις οικογένειες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, αφού εκτός από τα έξοδα, οι γονείς καλούνται να αφήνουν ή να προσαρμόζουν την εργασία τους προκειμένου να μεταφέρουν τα παιδιά στο σχολείο.

