Αυθεντικές αιγαιοπελαγίτικες γεύσεις στο «Μπαλκόνι του Άκη» στην Αλυκή Πάρου

Η πιο νόστιμη κακαβιά του Αιγαίου χωρίς… πασαλείμματα

Στα καλύτερα σας πάμε! Αυτό είναι το σλόγκαν μας. Αλλά νομίζω ότι αυτή τη φορά το έχουμε απογειώσει ή μάλλον… προσθαλασσώσει. Βρεθήκαμε στην Αλυκή της Πάρου για το πρώτο γεύμα των διακοπών και στο εστιατόριο «το μπαλκόνι του Άκη» -μόλις ένα τέταρτο από την Παροικιά- και τελικά, μείναμε εκεί για όλα τα γεύματα και δείπνα το τετραήμερο της παραμονής μας στο νησί.

Αρχικά μας τράβηξε το ευγενέστατο και ….ζωηρό προσωπικό. Ένα σμήνος παιδιών που εργάζονται με χαμόγελο και …ελληνικό ταπεραμέντο… Όπως όμως λέει και το ρητό «αν σας άρεσε το προσωπικό, που να δείτε το αφεντικό!»… Αφού αργότερα γνωρίσαμε τον ιδιοκτήτη τον κ. Άκη Σκανδάλη… Αυθεντικό άνθρωπο με λίγες και σταράτες κουβέντες.

Η αυθεντική ελληνική και κυρίως αιγιοπελαγίτικη κουζίνα, κέρδισε τον… ουρανίσκο μας, ενώ η κακαβιά που απολαύσαμε μέχρι τελευταίας σταγόνας ήταν η καλύτερη εμπειρία μας στην Πάρο, αλλά και προσωπικά, ότι νοστιμότερο έχω δοκιμάσει…

Ο κ. Άκης, συνεχίζει την οικογενειακή παράδοση, με μεράκι, πολύ δουλειά, καλούς συνεργάτες και συγκρατημένο χιούμορ… Τους φίλους τους διορθώνει… Όσο περιμέναμε την κακαβιά, παραγγείλαμε μια από τις ολόφρεσκες σαλάτες του. Όταν πέρασε από το τραπέζι και είδε την κακαβιά δίπλα από την σαλάτα, μας λέει «μα, καλά, πήρατε και σαλάτα δίπλα στην κακαβιά;»… Επιστρέφοντας από την βόλτα του στα τραπέζια, από την επιτήρησή του ότι όλοι είναι ευχαριστημένοι, εμείς ήδη είχαμε ξεχάσει τη σαλάτα και «ρουφήξει» τη μισή κακαβιά… Γέλασε ευχαριστημένος και χωρίς να ρωτήσει αφαιρώντας τη σαλάτα από το τραπέζι, μας λέει «τα βλέπετε; Δεν την θέλατε τη σαλάτα…». Και όντως, ποια σαλάτα… ήμασταν στους επτά ουρανούς… Δεν θέλαμε να τελειώσει η κακαβιά… Όσο για τα ψάρια… «τρώγαμε θάλασσα»… Όσοι αρέσκονται σε τέτοιες γεύσεις καταλαβαίνουν.

Ακολουθεί η αυθόρμητη συνέντευξη που κάναμε με το  κινητό μας και ένα ερασιτεχνικό μικροφωνάκι… αν και τελικά σεμνός ο κ. Άκης, παρέλειψε να αναφέρει τα βραβεία του και τους πάρα πολλούς celebrity που έχουν γευματίσει στο μαγαζί του. Εξάλλου… τα τιμώμενα πρόσωπα γι’ αυτόν, όπως μας περιγράφει, είναι όσοι απολαμβάνουν καθαρές γεύσεις, την ελληνική κουζίνα, τα «φρούτα» της θάλασσας… την κακαβιά χωρίς… σαλάτα… «Δεν χρειάζεται να πασαλείβεις τα αυθεντικά πράγματα, τις αυθεντικές γεύσεις»…

Βιβή Τσιντσίνη (Β.Τ.): Κύριε Άκη πόσα χρόνια έχετε το κατάστημα αυτό… πάνω στο κύμα στην Αλυκή;

Άκης Σκανδάλης (Α.Σ.): Το κατάστημα το έχω ανοίξει από τις 7 Ιουλίου του 1999. Κλείνουμε 27 χρόνια…

Βιβή: Πάρα πολλοί συντοπίτες μας το γνωρίζουν, το έχουν επισκεφθεί, έχουν απολαύσει τα φρέσκα ψάρια σας. Να πούμε ότι και εμείς είχαμε την ευκαιρία να φάμε εδώ φρέσκα ψάρια, πελαγίσια. Εσείς ψαρεύετε;

Α.Σ.: Συγχρόνως ψαρεύω, αλλά Ιούλιο-Αύγουστο δεν μπορώ να πάω για ψάρεμα, γιατί έχει πολύ κόσμο και δεν προλαβαίνω. Βέβαια δεν φτάνουν αυτά τα ψάρια που πιάνω εγώ για το μαγαζί, αγοράζω από τους συναδέλφους. Και είναι σαν να τα έχω πιάσει εγώ γιατί είναι φρέσκα…. Είναι από εδώ.

Β.Τ.: Ήμασταν εδώ την ώρα που φέρνανε τα ψάρια από τις τράτες. Σταματούσαν όλοι και τα φωτογραφίζανε.

Α.Σ.: Πήραμε από ένα συνάδελφο ένα ξιφία 60 κιλά χτες… και σήμερα θα τον κόψουμε να τον πουλήσουμε.

Β.Τ.: Τι μπορεί να βρει κανείς εδώ. Δηλαδή, αν θα πούμε κάποια πιάτα που χαρακτηρίζουν το μαγαζί.

Α.Σ.: Καταρχήν να πούμε ότι η Αλυκή είναι ένα ψαροχώρι. Κρατιέται ακόμα. Αν και υπάρχουν κάποιες αλλοιώσεις αλλά κρατιέται. Εδώ είναι ήσυχα, είναι οικογενειακά… Ο άλλος έρχεται με την οικογένειά του. Προσφέρουμε κάποια πράγματα. Το πρώτο πράγμα που προσφέρουμε είναι ησυχία, θάλασσα καθαρή και ποιότητα φαγητού -που θεωρώ όλα τα μαγαζιά εδώ επειδή, τα έχουνε ντόπια παιδιά, είναι όλα καλά. Πρόκειται για γνήσια ελληνική κουζίνα. Αυτό μάθαμε από τον παππού μας. Το μαγαζί πάει δεύτερη γενιά, τώρα θα πάει για τρίτη. Όταν έχεις μια ύλη που είναι πολύ καλή δεν χρειάζεται να πασαλείβεις τα πράγματα. Πρέπει να βγαίνουν στο πιάτο αυθεντικά. Όταν είναι φρέσκο το ψάρι… Αλατάκι, πιπεράκι, ρίγανη… σε όλα τα φαγητά και βγαίνουν ωραία.

Β.Τ.: Σερβίρετε και κρεατικά; Αλλά περισσότερο φεύγουν τα θαλασσινά, σωστά;

Άκης: Ε, ναι… Τώρα ο άλλος θα έρθει να φάει προβατίνα εδώ, παϊδάκια, αρνί; Θα φάει μεν, αλλά εντάξει. Υπάρχουν μαγαζιά, άλλα, που είναι στο βουνό που είναι καλύτερα να πας να φας εκεί παρά να φας εδώ κρέας. Αλλά δεν σημαίνει ότι το κρέας δεν είναι καλό… Ειδικά κάτι χοιρινές που έχουμε, το μπιφτέκι το δικό μας που κάνω εγώ, φεύγει… είναι πολύ καλό.

Β.Τ.: Τι θα λέγατε για τον επισκέπτη της Πάρου; Πότε ξεκινάτε; Περίπου από το Φεβρουάριο; Γιατί πολλοί επισκέπτονται το νησί Ιούλιο-Αύγουστο, αλλά τελικά βλέπω ότι υπάρχει κίνηση όλο τον χρόνο.

Α.Σ.: Η Πάρος έχει αλλάξει τα τελευταία 7 χρόνια. Δεν το πιστεύουμε ούτε κι εμείς. Και δεν έχουμε και τη δύναμη πλέον -γιατί μεγαλώσαμε- να ακολουθήσουμε για πολλά χρόνια αυτό το πράγμα. Όταν άνοιξα το ‘99, ας πούμε, έβαζα ένα αρνί το Πάσχα, ένα κοκορέτσι, ένα κοντοσούβλι… και θυμάμαι συγκεκριμένα την πρώτη φορά που άνοιξα που είχα μόνο τρία άτομα και κάθισα μαζί τους και κάναμε Πάσχα μαζί. Τώρα βάζουμε 30 αρνιά, κλείνουμε για 600 άτομα και άλλα τόσα μπορούνε, αν είχαμε χώρο, να έρθουν. Έχει αλλάξει πολύ το νησί. Για εμάς είναι καλό αυτό, γιατί δουλεύουμε καλά… Αλλά είναι και κακό. Δεν είναι όλα καλά. Δουλεύουμε από το Φεβρουάριο μέχρι και το Νοέμβριο… Αρχικά στηρίζουμε τους ντόπιους, μένουμε ανοιχτά. Υπάρχουν δύο-τρία μαγαζιά τα οποία είναι το χειμώνα ανοιχτά. Και θεωρώ ότι επιτελούμε κάποιο έργο. Γιατί, εντάξει, τώρα να στερείσαι το Πάσχα, να στερείσαι Σαββατοκύριακα να στερείσαι όλο τον χρόνο για εννιά μήνες κάθε μέρα ανελέητα, χωρίς ρεπό, χωρίς τίποτα… Είναι και για τα παιδιά πολύ δύσκολο που εργάζονται εδώ. Και για εμάς που δουλεύουμε.

Β.Τ.: Προσφέρετε και εξαιρετικά κρασιά, και ντόπια κρασιά που μπορεί να απολαύσει με ωραίους μεζέδες και το βράδυ κανείς…

Α.Σ.: Έχουμε κρασιά από διάφορα μέρη της Ελλάδος.

Βιβή: Πριν κλείσουμε τη συνέντευξή μας, είναι κάτι που θέλετε εσείς να προσθέσετε;

Άκης: Τι να προσθέσω…; Όλος ο κόσμος να είναι καλά… και μακάρι να γυρίσουνε τα πράγματα, 20 χρόνια πίσω, που ήτανε πιο όμορφα, πιο αυθεντικά, πιο ωραία. Τώρα είναι διαφορετικά. Αλλά όπως μας τραγουδάνε, πρέπει να χορεύουμε επίσης. Δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά. Ευχαριστώ που ήρθατε. Να είστε καλά.