Τα σημαντικά προβλήματα της ελαιοκαλλιέργειας ανέδειξε ο  Χρήστος Μπουκώρος σε ειδική συνεδρίαση Επιτροπών της Βουλής

Ιδιαίτερη βαρύτητα και ουσιαστικό προβληματισμό ανέδειξε η τοποθέτηση του Βουλευτή Μαγνησίας, πρ. Υφυπουργού Χρήστου Μπουκώρου για το υψηλής προτεραιότητας ζήτημα της Ελαιοκαλλιέργειας στην κοινή συνεδρίαση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος και της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Περιφερειών της Βουλής, με θέμα: «Ελαιοπαραγωγή και κλιματική κρίση: Οι επιπτώσεις, η ανάγκη προσαρμογής και η διάσταση της περιφερειακής ανάπτυξης».

Στην τοποθέτησή του, ο Χρήστος Μπουκώρος ανέδειξε τη στρατηγική σημασία της ελαιοκαλλιέργειας για την ελληνική οικονομία, την περιφερειακή ανάπτυξη και τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής στην ελληνική ύπαιθρο.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη Μαγνησία, σημειώνοντας ότι ο νομός διαθέτει περίπου 5 εκατομμύρια ελαιόδεντρα και εκτεταμένους παραδοσιακούς ελαιώνες στις περιοχές του Κεντρικού και Νοτίου Πηλίου, καθώς και στη Νοτιοδυτική Μαγνησία, στις περιοχές Πτελεού, Αχιλλείου, Σούρπης και Αμαλιάπολης, οι οποίες αποτελούν βασικό παραγωγικό και αναπτυξιακό πυλώνα για την τοπική οικονομία και τον πρωτογενή τομέα.

Ο κ. Μπουκώρος υπογράμμισε ότι, παρά τη διεθνώς αναγνωρισμένη ποιότητα του ελληνικού ελαιολάδου και τη δυναμική της ελληνικής ελαιοκομίας, η χώρα εξακολουθεί να παρουσιάζει υστέρηση στην οργάνωση της αγοράς, στην τυποποίηση και στην εμπορική αξιοποίηση του προϊόντος, με αποτέλεσμα να μην διαθέτει την απαιτούμενη ισχύ στη διαμόρφωση των τιμών και της παρουσίας της στη διεθνή αγορά.

Ο Βουλευτής Μαγνησίας στάθηκε ιδιαίτερα στις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης δίνοντας έμφαση στη λειψυδρία, στη μείωση της παραγωγής, αναφέρθηκε στις νέες φυτοπαθολογικές απειλές της ελιάς όπως το γλοιοσπόριο και το βερτιτσίλιο, στην ανάγκη εκσυγχρονισμού των μεθόδων φυτοπροστασίας καθώς και στην ολοένα αυξανόμενη δυσκολία αποτελεσματικής δακοκτονίας.

Ο Χρήστος Μπουκώρος σημείωσε πως μόνο τα αρδευόμενα ελαιοκτήματα εμφανίζουν σημαντικά μεγαλύτερη σταθερότητα και αποδοτικότητα στην παραγωγή και υπογράμμισε την ανάγκη άμεσων επενδύσεων σε αρδευτικές υποδομές για τους ελαιώνες, επισημαίνοντας ότι μέχρι σήμερα δεν έχουν υλοποιηθεί τα αναγκαία έργα, παρά το γεγονός ότι η ορθολογική διαχείριση των υδάτινων πόρων μπορεί να ενισχύσει σημαντικά τη σταθερότητα, την ποιότητα και την ανθεκτικότητα της παραγωγής.

Παράλληλα, τόνισε την ανάγκη εκσυγχρονισμού των μεθόδων φυτοπροστασίας, καθώς η δακοκτονία μας κοστίζει περί τα 2,5 εκ ευρώ στη τριετία, ζητώντας να επανεξεταστεί η αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών, όπως τα drones στη δακοκτονία και στους στοχευμένους ψεκασμούς, υπογραμμίζοντας ότι οι νέες τεχνολογικές δυνατότητες επιτρέπουν πλέον ασφαλέστερες και ιδιαίτερα στοχευμένες και οικονομικότερες εφαρμογές προς όφελος των παραγωγών και της προστασίας της καλλιέργειας καθώς  «Όλοι υιοθετούν την τεχνολογία σε κρίσιμους τομείς και μόνο στην ελαιοκαλλιέργεια συνεχίζουμε να αρνούμαστε εργαλεία που μπορούν να δώσουν ουσιαστικές λύσεις στους παραγωγούς», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, ανέδειξε τη σημασία της πιστοποίησης των Παραδοσιακών Ελληνικών Ελαιώνων, σημειώνοντας ότι σήμερα μόνο ο ελαιώνας της Άμφισσας διαθέτει σχετική πιστοποίηση, παρά το γεγονός ότι περιοχές όπως η Μαγνησία, η Κρήτη, η Λέσβος, η Καλαμάτα, η Λακωνία και η Χαλκιδική διαθέτουν ελαιώνες μοναδικής ιστορικής, περιβαλλοντικής και παραγωγικής αξίας.

Όπως υπογράμμισε, η χώρα διαθέτει ένα μοναδικό φυσικό και πολιτιστικό κεφάλαιο, το οποίο μπορεί να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο προσέλκυσης ευρωπαϊκών πόρων και ουσιαστικής ενίσχυσης του αγροτικού εισοδήματος και είναι αδήριτη ανάγκη να το αξιοποιήσουμε.

Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Χρήστος Μπουκώρος τόνισε ότι η ελληνική ελαιοκαλλιέργεια χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο και μακροπρόθεσμο σχέδιο στήριξης, με έμφαση στις υποδομές, την τεχνολογία, την οργάνωση της παραγωγής και τη διασφάλιση βιώσιμου εισοδήματος για τους παραγωγούς.

Παράλληλα, προειδοποίησε ότι χωρίς ουσιαστική προστασία και ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος, η ελαιοκαλλιέργεια κινδυνεύει με σταδιακή εγκατάλειψη, γεγονός που θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην περιφερειακή ανάπτυξη, την οικονομία, τις εξαγωγές και το φλέγον δημογραφικό ζήτημα της ελληνικής υπαίθρου.

Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε:

«Η ελληνική ελαιοκαλλιέργεια δεν αντέχει άλλες διαπιστώσεις και θεωρητικές προσεγγίσεις. Η ελληνική ελαιοκαλλιέργεια χρειάζεται άμεσες παρεμβάσεις με ουσιαστικά έργα υποδομής, επενδύσεις στην άρδευση, αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, ενίσχυση των οργανωμένων σχημάτων παραγωγής και μία συνεκτική Εθνική Στρατηγική που θα διασφαλίζει την ανταγωνιστικότητα και τη βιωσιμότητα του κλάδου. Η χώρα μας διαθέτει εξαιρετικό προϊόν και παραγωγούς υψηλού επιπέδου. Είμαστε πρωταθλητές στο χωράφι αλλά τελευταίοι στο ράφι. Είναι ανάγκη, οφείλουμε να μετατρέψουμε αυτό το συγκριτικό πλεονέκτημα σε ισχυρή παρουσία και στις διεθνείς αγορές και ουσιαστική στήριξη του εισοδήματος των παραγωγών» κατέληξε ο Βουλευτής Μαγνησίας.

Στη συνεδρίαση συμμετείχαν εκπρόσωποι της κυβέρνησης, της αυτοδιοίκησης, της επιστημονικής κοινότητας και των παραγωγικών φορέων, μεταξύ των οποίων ο Υφυπουργός Ανάπτυξης Λάζαρος Τσαβδαρίδης, ο Πρόεδρος του ΕΛΓΑ Ανδρέας Λυκουρέντζος, ο Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου Κωνσταντίνος Μουτζούρης, ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕΔΕ Δημήτρης Καφαντάρης, ο Πρόεδρος του ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ Δρ. Σπυρίδων Μάμαλης, ο Διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών Δρ. Χρήστος Γιαννακόπουλος, ο Καθηγητής Δενδροκομίας – Ελαιοκομίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών Πέτρος Ρούσσος, ο Αναπληρωτής Καθηγητής Ελαιοκομίας του ΕΛΜΕΠΑ Εμμανουήλ Καμπουράκης, καθώς και εκπρόσωποι των αρμόδιων υπουργείων και του Συνδέσμου Παραγωγής, Εμπορίας και Τυποποίησης Ελληνικού Ελαιολάδου.