Επιστολή αναγνώστη: Ο Βαγγέλης Κούργιας συνεχίζει την παράδοση του Αλμυρού να βγάζει καλλιτέχνες

Από τον κο Νίκο Μακρή λάβαμε και δημοσιεύουμε:

Η πρώτη θεατρική παράσταση που παρακολούθησα ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Η δεύτερη, μεγαλύτερη. Από την τρίτη και μετά έρχονταν οι επιβεβαιώσεις. Δεν ήταν εκπλήξεις, αλλά κανονικότητα. Επιστέγασμα το «ΚΟΥ-ΚΟΥ».

Άφησα να περάσει αρκετό χρονικό διάστημα ώστε να κατασταλάξουν οι πρώτες εντυπώσεις, εντυπώσεις ενθουσιασμού, και να είμαι περισσότερο αντικειμενικός. Σε τρεις (ή έστω  τέσσερις) μόνο πράξεις αποδόθηκαν πολλά γεγονότα και καταστάσεις του έργου. Έβλεπες ερασιτέχνες ηθοποιούς που με την καθοδήγησή του «κεντούσαν» στο σανίδι και δεν ήταν τόλμημα όχι μόνο να τους συγκρίνεις, αλλά και να τους προτιμάς από πολλούς(ές) των κεντρικών σκηνών.

Στις πρώτες εκπλήξεις μου με μια δόση καλοπροαίρετης υπερβολής του είπα πως είναι ο νέος Σπίλμπεργκ. Βλέποντας το «ΚΟΥ-ΚΟΥ» διαπιστώνω πως έκανα λάθος. Δεν είναι ο νέος Σπίλμπεργκ. Είναι ο Βαγγέλης Κούργιας, που συνεχίζει την παράδοση του Αλμυρού να βγάζει απ’ τα σπλάχνα του καλλιτέχνες.  Μπράβο, ρε Βαγγέλη.