Ο Σύλλογος Ποντίων Ευξεινούπολης και Αλμυρού ζωντανεύει την παράδοση του θερισμού με δρώμενα και χορούς

Ο Σύλλογος Ποντίων Ευξεινούπολης και Αλμυρού Δαυίδ ο Κομνηνός παρουσίασε χορούς και δρώμενα γύρω από τον θερισμό στην πλατεία του Αλμυρού την περασμένη Παρασκευή 4 Ιουλίου.

Οι παραλλαγές της λέξης καλοκαίρι στον πόντο, όπως και ονομασίες των 3 μηνών, η περιγραφή της διαδικασίας του θερισμού (τα εργαλεία, οι ορισμοί για θεριστικές διαδρομές, ρετζιπερτς=θεριστές, αλώνισμα, βόρισμαν, τεπούρισμαν, η αποθήκευση καρπών) παρουσιάστηκαν μέσα από δρώμενα και αφηγήσεις, αλλά και μαρτυρίες από την δύσκολη καθημερινότητα.

Οι χοροί που παρουσίασαν τα μέλη του Συλλόγου Ευξεινούπολης, αλλά και από τον Σύλλογο του Βόλου ήταν οι ομάλ, τικ μόνο, τρυγώνα, τικ διπλό, πατούλα, κότσαρι, εμπροπις, ούτσαϊ, σαμσόν, διπάτ, τας, σέρρα και μαχαίρια.

Χαιρετισμό απηύθυναν ο Δήμαρχος Αλμυρού, η εντεταλμένη για τον πολιτισμό κα Μαρία Σταυραντώνη, την παρουσίαση έκανε η πρόεδρος του Συλλόγου κα Ευσταθία Χαρτοματσίδου, ενώ την ευθύνη των χορευτικών είχε ο χοροδιδάσκαλος κ. Αντώνης Αθανασιάδης.

Στο Δελτίο Τύπου του ο Δήμος Αλμυρού αναφέρει: Ο Σύλλογος Ποντίων Ευξεινούπολης-Αλμυρού παρουσίασε μια μοναδική εκδήλωση αφιερωμένη στον μήνα του θερισμού, τον Ιούλιο.

Μέσα από αφήγηση, θεατρικό δρώμενο, μαρτυρίες και μουσικοχορευτική παράσταση, οι παρευρισκόμενοι ταξίδεψαν στον χρόνο, στα χρόνια που ο θερισμός δεν ήταν απλώς μια αγροτική εργασία, αλλά μια ιεροτελεστία που έφερνε κοντά τις οικογένειες και τις κοινότητες. Το δρώμενο ζωντάνεψε παραστατικά τη διαδικασία του θερισμού, με τα απαραίτητα εργαλεία, τις φορεσιές και τις χαρακτηριστικές κινήσεις που φανέρωναν τον μόχθο, αλλά και την ομορφιά αυτής της αγροτικής εργασίας.

Ακολούθησε μια εντυπωσιακή μουσικοχορευτική παράσταση, όπου οι ήχοι της ποντιακής λύρας ενώθηκαν με το πάθος των χορευτών, μεταφέροντας το κοινό στον αλησμόνητο Πόντο. Στο τέλος της εκδήλωσης προσφέρθηκαν ποντιακά εδέσματα και η μουσική παρέσυρε μικρούς και μεγάλους σε ένα αυθόρμητο ποντιακό γλέντι.

Ήταν μια βραδιά που απέδειξε πως η παράδοση δεν είναι μόνο ανάμνηση – είναι παρόν, είναι βίωμα, είναι τρόπος να ερχόμαστε κοντά και να γιορτάζουμε όσα μας ενώνουν!