ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ – Στο Γιώργο Σιαμούρη

Ένας ολόκληρος χρόνος χωρίς τον κ. Γιώργο Σιαμούρη.

Σαν να ήταν χτες ήταν που δέχτηκα το τηλεφώνημα με την είδηση του θανάτου του.

Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου, πάγωσα…

Γιατί για ‘μενα δεν ήταν απλά ο κ. Γιώργος, ο δάσκαλος, ο φίλος…

Μαζί με όλα αυτά ήταν κι ο πατέρας που δεν είχα. Έτσι τον  ένιωθα.

Τι να πρωτοθυμηθώ!!!

Το αστείρευτο γέλιο, τα αστεία του, τα πειράγματά του, τις συμβουλές, το αυστηρό αλλά γεμάτο αγάπη βλέμμα του όταν έκανα κάποιο λάθος στο ψαλτήρι;

Πάντα διακριτικός ταπεινός, αγαπητός!

Πάντα χαμογελαστός, ακούραστος, με υπομονή και αγάπη μας μάζευε όλους γύρω του και με τον τρόπο του μας δίδασκε να υμνούμε τον Θεό!

Έλειψες σε όλους μας κ. Γιώργο, όλο αυτό τον χρόνο.

Ο Θεός να αναπαύει την ψυχή σου…

Θα είσαι πάντα στην καρδιά μας…

Αιωνία σου η μνήμη…!

Χαρτοφίλη Βασιλική