Στα πεταχτά – γράφει ο Γιώργος Τσιντσίνης – έκδοση 2/6/2013

Η πολιτική ηγεσία της χώρας, σε κορυφαίο επίπεδο, «παζαρεύει» -εδώ κι εβδομάδες- το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Θα έλεγε κανείς, ότι αυτή η χώρα έλυσε όλα τα ακανθώδη προβλήματά της και δεν έχει με τι άλλο να ασχοληθεί, σε Κυβέρνηση, κόμματα, τηλεοράσεις κτλ. Όποτε κι αν τελικά συμφωνήσουν (μήπως και προχωρήσουμε παρακάτω επιτέλους), προτείνω η ιστορική εκείνη ημέρα να γιορτάζεται στο εξής σαν εθνική …αργία και να μας δώσουν και δυο μέρες ξάπλας ακόμη, να τη θυμόμαστε και να τη χαιρόμαστε.

Μαθαίνω, ότι μετά το «συνωστισμό» στην προκυμαία της Σμύρνης, τέλος Αυγούστου του 1922, η γνωστή και πολύξερη Βουλευτίνα της ΔΗΜ.ΑΡ. κ. Ρεπούση (μ’ εκείνο το αγέρωχο ύφος της Λουκρητίας Βοργίας) αμφισβητεί τώρα και τη γενοκτονία των Ποντίων από τους Τούρκους. Φρονώ δε, ότι κακώς της απαντούν ιστορικοί και παιδαγωγοί…. Ψυχολόγοι έπρεπε να της απαντήσουν.

Σταύρος Τσακιράκης στο Facebook: Ακόμη κι αν κουτσά στραβά γλιτώσουμε την απόλυτη καταστροφή (κάτι που κάθε άλλο παρά έχει εξασφαλισθεί και που σε κάθε περίπτωση το εύχομαι), με πιάνει τρόμος με τη διαπίστωση ότι δεν αλλάζουμε τίποτα, να μην πω ότι κτίζουμε πάλι ένα κράτος κατ’ εικόνα και ομοίωση του παλιού. Όλη η φαιά ουσία των κυβερνώντων εξαντλείται σε μια μικροδιαχείριση του κατεστημένου, με μοιρασμένες τις θέσεις των δικών μας, με ρουσφετάκια αριστερά και δεξιά, με μικροπαροχές από δω κι εκεί. Με δεδομένο ότι η αντιπολίτευση έχει μείνει στον αντιμνημονιακό αγώνα, αναρωτιέμαι με ποιον τρόπο μπορεί να εκφραστεί μια σκληρή κριτική στη κυβέρνηση, που θα αποβλέπει σε μεταρρυθμίσεις και αξιοκρατία και όχι σε πολιτική αστάθεια και σε κινδύνους.

Παρήγορο το μεγάλο ποσοστό συμμετοχής και ανανέωσης στις αρχαιρεσίες για τη νέα Διοίκηση της Ένωσης Επαγγελματοβιοτεχνών και Εμπόρων Επαρχίας Αλμυρού. Η τοπική αγορά στενάζει και διαλύεται από την κρίση, τα προβλήματα που σωρεύονται είναι πολλά και μια νέα σφριγηλή και ανανεωμένη Διοίκηση είναι κάτι παραπάνω από αναγκαία.

Με τους ανέμους των τελευταίων ημερών τα έχουν βάλει όλοι στην περιοχή Αλμυρού, ακόμη και όσοι δεν ασχολούνται με το αγροτικό επάγγελμα. Οι περισσότεροι καρποί έπεσαν από τα δένδρα και δεν έχει μείνει φρούτο σε περιβόλια και αυλές. Όσα γλιτώσουν φέτος, θα είναι όντως περιζήτητα.

Γεμίζουν σιγά – σιγά οι πλαζ από τους πρώτους τολμηρούς λουόμενους κι ανοίγουν ένα – ένα τα παραλιακά μπαράκια. Μύρισε καλοκαίρι για τα καλά και έχουμε το προνόμιο να φτάνουμε εύκολα στη θάλασσα και να την απολαμβάνουμε.

Ας αναλάβουμε ένα μίνι εθελοντισμό στις ακτές… Ας μαζεύουμε τα σκουπίδια που δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι και μερικά ακόμη από εκείνα που άφησαν οι προηγούμενοι ασυνείδητοι. Με λίγη ευαισθησία κι ακόμη λιγότερο κόπο, θα έχουμε καθαρό το περιβάλλον στο θαλάσσιο μέτωπο.

Επίσης ας σεβαστούμε φέτος τη Δημοτική περιουσία, σε βρύσες, ντουζιέρες καμπίνες, καθίσματα και ξαπλώστρες, για να τα βρίσκουμε άθικτα να μας εξυπηρετούν, κάθε φορά που πηγαίνουμε στη θάλασσα. Δεν είναι μόνο θέμα πολιτισμού  αυτή η προστασία. Είναι και ανάγκης, γιατί φοβάμαι πως δεν αντικαθίστανται πια τόσο εύκολα, όσο προηγούμενες χρονιές.

Οι προαναγγελίες που δημοσιεύουμε, καθώς και τα προσκλητήρια, τα χαρούμενα κορναρίσματα του Σαββατοκύριακου και τα άλλα γαμήλια έθιμα, μας ξαναθυμίζουν τους μεταπασχαλινούς γάμους του καλοκαιριού. Παρά λίγο να τους ….ξεχάσουμε, με όσα μας έχει επιβάλει η ανεργία και η λιτότητα. Εμπρός, παιδιά, στήστε νέες οικογένειες, ανοίξτε νέα νοικοκυριά, σε πείσμα των δίσεκτων καιρών μας. Η ζωή -ευτυχώς- δεν σταματάει. Ούτε η αγάπη και ο έρωτας…

Το tweet της εβδομάδας: Παντρεύεται η Τζούλια. Επιτέλους θα …γδυθεί νυφούλα!

Από τα «νόστιμα» του facebook: Δεν είναι να σε δουν να χαμογελάς… Αμέσως αλκοτέστ.