Αλ. Μεϊκόπουλος: «Όχι σε οριζόντια μέτρα για τα ζώα συντροφιάς που επιβαρύνουν υπεύθυνους ιδιοκτήτες»

Ο Βουλευτής Μαγνησίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος κατέθεσε κοινοβουλευτική ερώτηση προς τον Υπουργό Εσωτερικών, αναδεικνύοντας τις σοβαρές ενστάσεις που έχουν προκύψει από την εφαρμογή του Νόμου 4830/2021, ο οποίος προβλέπει την οριζόντια υποχρεωτική στείρωση και λήψη γενετικού υλικού (DNA) από όλα τα δεσποζόμενα ζώα συντροφιάς.

«Τα επιβαλλόμενα μέτρα προκαλούν έντονες αντιδράσεις από ιδιοκτήτες ζώων, επιστημονικούς φορείς και κυρίως από τον Πανελλήνιο Κτηνιατρικό Σύλλογο, ο οποίος σημειώνει την έλλειψη διεθνών ερευνών ή εμπειρίας που να τεκμηριώνουν την αποτελεσματικότητά τους στον περιορισμό των αδέσποτων. Η έλλειψη εξαιρέσεων στο νομικό πλαίσιο για ζώα με ιατρικές αντενδείξεις, οι χρόνιες παθήσεις ή μεγάλη ηλικία, η απουσία ασφαλούς και νόμιμου πρωτοκόλλου μεταφοράς DNA – δημιουργώντας ερωτήματα για την εγκυρότητα και την προστασία προσωπικών δεδομένων – αλλά και η ανυπαρξία κρατικών ή δημοτικών κτηνιατρικών δομών, με αποτέλεσμα την άδικη οικονομική επιβάρυνση των πολιτών, η οποία φτάνει και ξεπερνά τα 150–180€ ανά ζώο, είναι σημαντικά μειονεκτήματα της νέας ρύθμισης.

Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες η στείρωση στα δεσποζόμενα ζώα δεν είναι υποχρεωτική, αλλά ενθαρρύνεται ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις απαγορεύεται χωρίς κτηνιατρική ένδειξη, καθώς αποτελεί ιατρική πράξη με μόνιμο χαρακτήρα», αναφέρει ο Βουλευτής.

Στην Ερώτηση του, που συνυπογράφουν συνολικά 13 Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, καλεί τον αρμόδιο Υπουργό να επανεξετάσει την εφαρμογή του μέτρου υπό το φως των επιστημονικών δεδομένων και των αντιδράσεων της επιστημονικής κοινότητας και να ξεκινήσει ουσιαστικό διάλογο με τους επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς, για τη διαμόρφωση ενός δικαιότερου και επιστημονικά καταλληλότερου πλαισίου για τα δεσποζόμενα ζώα συντροφιάς.

Ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος ανέφερε: «Οι λειτουργικές πολιτικές για την προστασία των ζώων συντροφιάς θα πρέπει να στοχεύουν στην ενίσχυση της υπεύθυνης ιδιοκτησίας, της επιστημονικά τεκμηριωμένης πολιτικής και της πραγματικής προστασίας των ζώων μέσα από προγράμματα ευαισθητοποίησης, δημόσιας υγείας και κοινωνικής μέριμνας. Όχι με τιμωρητικά μέτρα που θίγουν τους συνεπείς πολίτες και αγνοούν την επιστημονική κοινότητα».