Νεκρολογία για τη Μαρία Τοπαλίδη από τη σχολική κοινότητα του 1ου ΕΠΑΛ Αλμυρού

ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΡΙΑ ΜΑΣ

Πολυαγαπημένη μας Μαρία

Νομοτελειακά και αδυσώπητα, αλλά και πολλές φορές απρόσμενα και αναπάντεχα ο κύκλος της επίγειας παρουσίας ολοκληρώνεται λες και το τέλος είναι ο σκοπός και ο στόχος ή αλλιώτικα, η εκπλήρωση του προορισμού μας. Αυτό συνέβη και με την αγαπημένη και ξεχωριστή μας φίλη και συνάδελφο- συνεργάτη Μαρία. Ο Θουκυδίδης στον ΄΄Επιτάφειό΄΄ του, εκφράζει τον φόβο πως οι έπαινοι προςτους νεκρούς μπορεί να θεωρηθούν υπερβολικοί, γιατί ο θάνατος εξωραΐζει τους ανθρώπους. Λίγες όμως είναι οι περιπτώσεις εκείνες, κατά τις οποίες τα εγκώμια έρχονται απλά να περιγράψουν αλήθειες και, ακόμη πιο σπάνιες, οι περιπτώσεις όπουτα λόγια είναι φτωχά για να αποδώσουν το πραγματικό έργο και την εξαιρετική προσφορά συγκεκριμένων ανθρώπων.Ένας από αυτούς τους ανθρώπους ήσουν κ εσύ Μαρία μας. Ένας χαρακτήρας ανεπιτήδευτο, αθόρυβο, δημιουργικό που έμοιαζες με το αλάτι, που ενώ νοστιμίζει το φαγητό, ποτέ δεν φαίνεται.

Στο σχολείο ξεδίπλωσες όλες τις αρετές σου και αναδείχτηκες ΄΄πρωτομάστορας΄΄ της εκπαίδευσης και της διοίκησης. Υπήρξες επιτυχημένη εκπαιδευτικός και άριστη στη διοίκηση. Η αγάπη σου για τους συναδέλφους και τους μαθητές παροιμιώδης. Ομόρφυνες με την παρουσία σου τον χώρο μας, αφού από την καρδιά σου αναδυόταν ένα πρωτόγνωρο άρωμα ηρεμίας, καρτερικότητας, καλοσύνης και ευγένειας.

Πρέπει να ξέρεις Μαρία ότι κανείς σ’ αυτόν τον κόσμο δεν πεθαίνει, όταν τον αγαπάμε, τον θυμόμαστε και προσευχόμαστε γι’ αυτόν. Και εμείς, όσοι σε γνωρίσαμε θα σε αγαπάμε, θα σε θυμόμαστε και θα προσευχόμαστε για σένα.Καλό παράδεισο!!

1ο ΕΠΑΛ Αλμυρού

Καπράνας Γεώργιος