Φιλοπρόοδος: Εκδήλωση μνήμης για τη γενοκτονία των Ποντίων

Δημοσιεύουμε Δελτίο Τύπου του Φιλοπρόοδου Συλλόγου Ν. Αγχιάλου για τις εκδηλώσεις μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου που πραγματοποιήθηκαν την Παρασκευή 18 Μαΐου στο Δράγνειο Δημαρχείο Ν. Αγχιάλου και το Σάββατο 20 Μαΐου στο πολιτιστικό κέντρο Νέας Ιωνίας:

Την Παρασκευή 18 Μαίου 2018 στην κατάμεστη αίθουσα του αμφιθεάτρου του Δράγνειου Δημαρχείου της Νέας Αγχιάλου, πραγματοποιήθηκε μία εξαιρετική εκδήλωση μνήμης για την μαύρη επέτειο της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Μαθητές και εκπαιδευτικοί ένωσαν τις δυνάμεις τους και παρουσίασαν με άμεσο, κατανοητό και υπέροχα αφηγηματικό τρόπο, τα γεγονότα της γενοκτονίας. Ιστορίες, τραγούδια και χοροί του Πόντου που καθήλωσαν όλους όσους είχαν την ευκαιρία να συνταξιδέψουν σ’αυτό το ταξίδι μνήμης. Η συνοδεία της ποντιακής λύρας και η παρουσία του χορευτικού συγκροτήματος Ποντίων φοιτητών του Νομού Μαγνησίας, ξεσήκωσαν τους παρευρισκόμενους.

Ο Φιλοπρόοδος Σύλλογος συγχαίρει όλους τους εκπαιδευτικούς του Ευγένειου γι’αυτή τους την πρωτοβουλία, καθώς και τους μαθητές της Έκτης που παρουσίασαν τα δρώμενα στην Ποντιακή διάλεκτο.

 “ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ

 ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΖΗΣΕΙ…”

G. Santayana

Το Σάββατο 19 Μαΐου, στο θέατρο του πολιτιστικού κέντρου της Νέας Ιωνίας, πραγματοποιήθηκε μία μουσική παράσταση, αφιερωμένη στη μνήμη της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Την εκδήλωση διοργάνωσε η Ένωση Ποντίων Μαγνησίας και το Μουσικό Σχολείο Βόλου υπό την διεύθυνση του Βασίλη Αγροκώστα.

Οι αφηγήτριες, Κατερίνα Αντωνακάκη και Ελένη Στυλίδου, με γλαφυρό και συγκινησιακό λόγο αποδώσανε παραστατικά την  ιστορία του Πόντου, ανασύρανε μνήμες και υπενθυμίσανε στη νέα γενιά, τις ρίζες της.

Ο Φιλοπρόοδος Σύλλογος συγχαίρει τον πρόεδρο των Ποντίων Ν. Μαγνησίας, Κωνσταντίνο Περκουλίδη και όλους, όσους συνέβαλαν σ’ αυτήν την αξέχαστη βραδιά.

“Καταραμένος να παραμείνω στην αδιάστατη αιωνιότητα

Αν ξεχάσω…..

Το περήφανο βλέμμα του αδούλωτου Πόντιου,

Τη λαλιά που φιμώθηκε και ξαναζωντάνεψε στην εξορία.

Τις ρίζες που αρνούνται να πεθάνουν..!!”

Β. Λυσσαρίδης