Αντίο στο Χρήστο Μπουκώρο – γράφει ο Χρ. Ξύδης

Στις 31 Δεκεμβρίου 2015, ημέρα Πέμπτη και ώρα 2 το μεσημέρι, εψάλη στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Αλμυρού η νεκρώσιμη ακολουθία για τον αιφνίδιο θάνατο του 40χρονου Χρήστου Μπουκώρου, γιου του Κων/νου και της Βασιλικής Μπουκώρου.

Η συμμετοχή των συμπολιτών μας, ήταν πάνδημη.

Η οικογένεια μου, και εγώ προσωπικά, θα ήθελα να απευθυνθώ προς τους γονείς και τη σύζυγό του, ως ελάχιστη συμπαράσταση στον βαρύ πόνο και στο βαθύ τους πένθος, με τις παρακάτω λίγες γραμμές, πιστεύοντας ότι θα απαλύνω έστω και λίγο το ανείπωτο δράμα τους.

Θα τους παρότρυνα λοιπόν, από πραγματική αγάπη και συμπάθεια, να οπλιστούν με καρτερικότητα, υπομονή και πίστη, να καταχωνιάσουν στα έγκατα της καρδιάς τους και της ψυχής τους κάθε οδύνη, λύπη, στεναγμό, αγανάκτηση, ακόμη και αμφισβήτηση για τη Θεία Δικαιοσύνη και να σταθούν όρθιοι, γιατί: «Το γαρ πολύ ταις θλίψεσι γεννά παραφροσύνη». Πρέπει να πιστέψουν ότι οι γιατροί θεραπεύουν τις πληγές και τους πόνους της σάρκας, ενώ ο πανδαμάτωρ χρόνος θεραπεύει την καρδιά και την ψυχή.

Τους διαβεβαιώνω ότι ο γιος τους, ο λεβέντης Χρήστος, έχει ήδη καταταγεί στα τάγματα των αγγέλων. Να του υποσχεθούν, εκεί ψηλά πράγμα που είναι εξάλλου αυτονόητο ότι θα είναι κοντά του, δίπλα στα δύο αγγελούδια του, στην αδερφή του, σε όλη τους τη ζωή.

Τέλος, ας του απευθύνουν το στερνό τους αντίο, με τα λόγια που απηύθυνε η μητέρα του Χριστού, λίγο παραλλαγμένα βέβαια, όταν ήταν πάνω στο σταυρό:

«Χαίρε ω γλυκύ μας έαρ

γλυκύτατο μας τέκνο».

Καλή αντάμωση, στην άλλη ζωή!

Χρ. Ξύδης