ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ – γράφει ο Γιώργος Τσιντσίνης – έκδοση 6/10/2013

Όλοι μας υπέρ των μικρών και φτωχών αγγέλων…

Τώρα που ο χειμώνας είναι προ των πυλών κι άρχισε ήδη να μας δείχνει τα «δόντια» του, ο νους μου πάει στα φτωχά παιδιά, που -κάτω από αντίξοες και δυσμενείς συνθήκες- έχουν να παλέψουν με τη φτώχεια, την πείνα και το κρύο.

Αν -όλοι μαζί- κάνουμε κάτι, μπορεί να φύγουν τα δάκρυα από τα αθώα ματάκια τους.

Ρούχα και παπούτσια των δικών μας παιδιών, που στοιβάζονται άχρηστα στις ντουλάπες μας, δυο κουτιά γάλα, λίγο κρέας, όσπρια και μακαρόνια, μια σοκολάτα, είδη υγιεινής και καθαριότητας, φάρμακα, αν χρειαστούν.

Γονείς, παππούδες, δάσκαλοι, Σύλλογοι, όλοι μαζί, ας συντονιστούμε…

Αξίζει να κόψουμε μια μπουκιά απ’ το στόμα μας, για να δούμε ν’ ανθίζουν παιδικά χαμόγελα.

-Πώς είδες τις συλλήψεις στελεχών της Χρυσής Αυγής; ρώτησα «ψαγμένο» και μετριοπαθή αναγνώστη μου.

-Ως μια καλή αρχή… ήταν η απάντησή του. Πρέπει κι άλλοι να μπουν φυλακή και να πληρώσουν. Όσοι κυβέρνησαν με φαυλότητα, δηλαδή, κι έφεραν την Ελλάδα και τους Έλληνες σ’ αυτά τα χάλια.

Πες το, ψέματα…

Πολλά ερωτηματικά προκαλεί βεβαίως (τουλάχιστον για όλους εμάς, που δεν είμαστε νομικοί, για να αιτιολογήσουμε την απόφαση των ανακριτών), η μη προφυλάκιση των περισσοτέρων Χρυσαυγιτών, οι οποίοι είχαν αρχικά συλληφθεί. Οι πρώτες αντιδράσεις τους, μόλις αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους, δείχνουν ότι έχουν γίνει προκλητικότεροι, απειλώντας …θεούς και δαίμονες. ο κ. Κασιδιάρης μάλιστα, πέραν των ύβρεων και της κλωτσοπατινάδας που άρχισε πάλι να μοιράζει, ανακοίνωσε και την υποψηφιότητά του για τη Δημαρχία της Αθήνας.

«Ακόμη δεν τον είδαμε, Γιάννη τον είπαμε…» Πριν ακόμη καθίσει κάπου η «μπίλια», με τις ποινικές διώξεις σε βάρος του αρχηγού και των Βουλευτών της Χρυσής Αυγής, όλος ο άτυπος πολιτικός χώρος, που κινείται στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, πήρε φωτιά. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, άρχισαν ήδη οι ζυμώσεις, για την ίδρυση νέου πολιτικού φορέα, που θα στεγάσει τον Καρατζαφέρη και όσους πρώην Βουλευτές και πολιτευτές του έμεινα πιστοί, στελέχη των Ανεξάρτητων Ελλήνων και της Χρυσής Αυγής, κάποιους ανεξαρτητοποιηθέντες της Νέας Δημοκρατίας, όπως ο Νικολόπουλος, αλλά και αρκετούς αποστράτους, με επικεφαλής το στρατηγό Φραγκούλη Φράγκου. Οίκοθεν νοείται, ότι αν τελεσφορήσει μια τέτοια κίνηση, αλλάζουν τα δεδομένα για τα ποσοστά των συγγενών κομμάτων (βλέπε ΝΔ) και προστίθεται ρευστότητα στο «χλωμό» -από εκλογικά ποσοστά- πολιτικό σκηνικό.

Η αλήθεια είναι, ότι η συνεργασία του Κυβερνώντος κόμματος με το ΠΑΣΟΚ και τον Βαγγέλη Βενιζέλο, στη συνείδηση πολλών ψηφοφόρων (και όχι άδικα), μετατοπίζει αυτόματα τη ΝΔ προς το κέντρο και αφήνει ολίγον …μετέωρο το χώρο στα δεξιά της. Επίσης, η εμμονή του Σαμαρά να συμπεριλαμβάνει ακόμη και σήμερα παλιές «καραβάνες» στα ψηφοδέλτια και να μην επιχειρεί εκτεταμένα την ανανέωση (προφανώς για να «δέσει» καλύτερα την αρχηγία του), κάνει όσους και όσες επείγονται να μπουν στην πολιτική, να «αλληθωρίζουν» προς άλλες κατευθύνσεις.

Όλα τα παραπάνω δίνουν κι ένα επιπλέον επιχείρημα στην προοπτική πρόωρων εθνικών εκλογών, αφού είναι λογικό ο πρωθυπουργός να μην θέλει να αιφνιδιαστεί και να προλάβει τις εξελίξεις, ώστε να μην έχει νέες απώλειες ψηφοφόρων, που θα αθροιζόταν σ’ όσους χάσει από την Κυβερνητική φθορά. Γιατί, αν όλοι οι παραπάνω καταφέρουν να συνεννοηθούν και να «τακιμιάσουν» -κατά το δη λεγόμενον-, «φέξε μου και γλίστρησα», κυρ-Αντωνάκη μου.

Εδώ έχει γίνει προσφιλής μας συνήθεια να λέμε το κοντό μας και το μακρύ μας για το παραμικρότερο της καθημερινότητας, τις συλλήψεις των Χρυσαυγιτών θα αφήναμε ασχολίαστες; Ειδικότερα, όταν αυτή η μαζική δίωξη κατά Βουλευτών δεν έχει ξανασυμβεί και εντυπωσιάζει; Εξυπνάδες, γκρίνια, φοβίες, εικοτολογίες, καχύποπτες και κακεντρεχείς αναφορές, όλα τα θέσφατα του καφενείου, θριλιάρικα σενάρια και τόσα άλλα, είχαν και έχουν την τιμητική τους.

Η κάθετη πτώση των ποσοστών της Χρυσής Αυγής, στις πιο φρέσκιες δημοσκοπήσεις, επιβεβαιώνουν πανηγυρικά, ότι οι περισσότεροι απ’ όλον αυτόν τον κόσμο που την ακολουθούσε και προφανώς την ψήφισε, μόνο νεοναζί δεν ήταν. Κανείς ποτέ δεν το ισχυρίστηκε και δεν το πίστεψε άλλωστε, πως οι θυμωμένοι κι αγανακτισμένοι πολίτες, οι πτωχεύσαντες και οι δυστυχισμένοι της οικονομικής κρίσης, εμφορούνται από ακροδεξιές ή φασιστικές ιδέες. Όταν, λοιπόν, άρχισε να ξεδιπλώνεται και να αποκαλύπτεται ο παραβατικός χαρακτήρας της ηγεσίας των Χρυσαυγιτών, ο πολύς κόσμος κουμπώθηκε, ανακάλεσε την εμπιστοσύνη του και επέστρεψε στα …πάτρια και τα θέσμια. Μένει να δούμε τώρα, που θα «στραχιάσει» κομματικά και πόσο θεαματικές θα είναι στο εξής οι αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό της χώρας κι αν είναι κοντά σε όσα περιγράφουμε παραπάνω. Γιατί, ακόμη και γι’ αυτή – καθαυτή την ορατή και μαζική μετακίνηση ψηφοφόρων, τίποτε δεν δείχνει προφανές και δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο.

Όντως είναι «Η λεπτή γραμμή της Δημοκρατίας», όπως λέει και τίτλος του, το πόνημα του Πάσχου Μανδραβέλη στην «Καθημερινή», που τονίζει, ότι «Στις δύσκολες ώρες που ζούμε πρέπει να προσέξουμε τη λεπτή γραμμή που χωρίζει την τιμωρία των ποινικά κολάσιμων πράξεων, από την ποινικοποίηση του φρονήματος. Το πρώτο αποτελεί υποχρέωση της Δημοκρατίας, το δεύτερο ακύρωσή της. Είναι άλλο πράγμα οι δολοφονίες, οι προπηλακισμοί, το «μπραβιλίκι», ακόμη και η συνέργεια σε κακουργήματα κι άλλο η συμμετοχή ακόμη και σε ένα απεχθές κόμμα, όπως είναι η Χρυσή Αυγή. Είναι διαφορετικό να πιστεύει κάποιος ότι «το Ολοκαύτωμα δεν υπήρξε» κι άλλο πράγμα να προσπαθεί να το ολοκληρώσει, κυνηγώντας και μαχαιρώνοντας μετανάστες στους δρόμους της Αθήνας. Εντάξει! Για δέσιμο είναι και οι πρώτοι -είναι σαν να λένε «η επανάσταση του 1821 δεν έγινε ποτέ»- αλλά όχι στη φυλακή,· πιθανώς σε ψυχιατρείο, αν διαγνωσθούν κι άλλα συμπτώματα ψυχικής νόσου.»

Κι όσο εμείς ομοθυμαδόν …χρυσαυγίζουμε, η Τρόικα τροϊκανίζει αταλάντευτα -στο ίδιο φάλτσο βιολί- την ελευθερία μας, με περιοριστικούς όρους.

Ο απόλυτος ξεπεσμός της δημοσιογραφίας… Τα «μονόπρακτα» που προσπαθούν να παίξουν καθημερινά στην τηλεόραση, με …μπρίο, με σενάριο τις υποκλεμμένες τηλεφωνικές συνομιλίες Χρυσαυγιτών.

Τον τελευταίο καιρό, παρατηρώ ότι κυριολεκτικά συρρέουν σε τελετές και κοινωνικές εκδηλώσεις του Αλμυρού (γάμους, βαφτίσεις, κηδείες, μνημόσυνα κτλ.) αυτοδιοικητικοί παράγοντες όλων των παρατάξεων, καθώς και οι ενδιαφερόμενοι σχετικά. Κάπως έτσι καταλαβαίνεις, ότι άρχισε η προεκλογική περίοδος, για τις Δημοτικές εκλογές του προσεχούς Μαΐου.

Και ως προς νέες υποψηφιότητες, τα σχετικά επίσημα «γεννητούρια» θ’ αρχίσουν οσονούπω να ανακοινώνονται, μέσα στο Φθινόπωρο που απομένει να διανύσουμε, παρεκτός συγκλονιστικού απροόπτου.

Η εκκρεμότητα, γύρω από το ποιος θα είναι ακριβώς ο εκλογικός νόμος, βάσει του οποίου θα διεξαχθούν οι Δημοτικές εκλογές του προσεχούς Μαΐου, ίσως είναι καθοριστικός παράγοντας, που καθυστερεί κάποιες σχετικές εξελίξεις. Θα μου πείτε «και γιατί τον καθυστερεί η Κυβέρνηση;». Γιατί έχει τώρα άλλους μπελάδες, αλά και γιατί ακόμη και γι’ αυτό το κρίσιμο αυτοδιοικητικό ζήτημα, κοιτάει πρώτα τα δικά της πολιτικά συμφέροντα (όπως και τα άλλα κόμματα, άλλωστε) και μετά τις ανάγκες του τόπου. Σας μένει κάποια αμφιβολία, ότι έτσι είναι κι έτσι νομοθετούν;

Με αισιόδοξη ματιά αποτιμούν το ταξίδι Σαμαρά στις ΗΠΑ, κάποιες Αθηναϊκές εφημερίδες, που τονίζουν (π.χ. η «Καθημερινή»), ότι «η Ελλάδα θα έχει ένα κρίσιμο σύμμαχο στην επικείμενη διαπραγμάτευση με την τρόικα και τους δανειστές, για το ζήτημα του χρέους και της χρηματοδότησής της. Από το ταξίδι του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ είναι σαφές πως τόσο η αμερικανική κυβέρνηση όσο και οι άνθρωποι των αγορών αντιλαμβάνονται πλήρως την ανάγκη χαλάρωσης της δημοσιονομικής προσαρμογής και της μείωσης του ελληνικού χρέους. Γνωρίζουν, εξάλλου, πως η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα σημαντικό γεωπολιτικό σημείο, που καθιστά επικίνδυνη την επικράτηση συνθηκών χάους και αστάθειας σε αυτήν. Η διαπραγμάτευση θα είναι πολύ δύσκολη και κάθε σημαντικός σύμμαχος θα μετρήσει, έστω κι αν οι έχοντες το «πάνω χέρι» στην Ε.Ε. συνεχίζουν να βλέπουν την Ελλάδα με τρόπο άκαμπτο.»

Εκείνο που είδα εγώ πάντως, είναι ότι μόλις βρέθηκαν Σαμαράς και Βενιζέλος μαζί στις ΗΠΑ, …κατέρρευσε αυτόματα ο Δημόσιος τομέας τους. Βλέπετε, έφτασαν εκεί οι …σπεσιαλίστες.

Μελέτη του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής (ΕΠΙΨΥ) του Πανεπιστημίου Αθηνών, που πραγματοποιήθηκε σε τυχαίο αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού, το Μάιο του 2013, έδειξε ότι η μηνιαία επικράτηση της μείζονος κατάθλιψης, εκείνης δηλαδή που χρήζει άμεσα θεραπείας, ανέρχεται για το 2013 σε ποσοστό 12,3% του ελληνικού πληθυσμού. Με βάση τα στοιχεία των ερευνητών, συγκριτικά με το 2011, περίπου 12 στους 100 κατοίκους της χώρας βρέθηκαν να πληρούν τα κλινικά κριτήρια της μείζονος κατάθλιψης. Σε σύγκριση με το αντίστοιχο ποσοστό του 2011 (8,2%), το ποσοστό του 2013 άγγιξε το 12,3%, και είναι εμφανές ότι παρουσιάζει ποσοστιαία αύξηση 50%. Αποτυπώνεται μια συνεχής και ανησυχητική αύξηση της μείζονος κατάθλιψης στον ελληνικό πληθυσμό, από 3,3% το 2008 σε 6,8% το 2009 και 8,2% το 2011.

Από τα δεδομένα της έρευνας του 2013 προκύπτει, ότι οι ομάδες του πληθυσμού στις οποίες καταγράφηκε μεγαλύτερη επικράτηση της κλινικής μείζονος κατάθλιψης ήταν οι γυναίκες, οι ηλικιακές ομάδες των 35-44 και των 55-64 ετών, τα άτομα με χαμηλό εκπαιδευτικό επίπεδο, τα άτομα με εισόδημα 0 έως 400 ευρώ, οι άνεργοι και οι υποαπασχολούμενοι.

Πραγματικά άλλοι άνθρωποι, μεταλλαγμένοι ψυχικά, θα βγούμε (αν ποτέ βγούμε) από αυτή την ψυχοφθόρα δίνη της οικονομικής κρίσης. Όλοι μας, ίσως με ελάχιστες εξαιρέσεις.

Περάσαμε σχετικά ήσυχο καλοκαίρι στην περιοχή μας, με τις πυρκαγιές, για να συμβεί το αντίθετο μέσα στο Σεπτέμβριο. Παράξενο; Όχι και τόσο, όταν αιτία ήταν συνήθως η καύση σιτοκαλαμιών και οι απρόσεχτοι δεν θα λείψουν ποτέ. Ευτυχώς και χάρη στην έγκαιρη παρέμβαση της Πυροσβεστικής, το κακό ήταν λίγο και μικρό.

Πήρε μια ανάσα, η άνυδρη Ελληνική γη, από τις βροχές της βδομάδας που πέρασε και το αποτέλεσμα ήταν άμεσο, αν κρίνω από τη μεγαλύτερη πίεση του νερού στις βρύσες μας. Βέβαια, θα χρειαστούν κι άλλες βροχές, για να εμπλουτιστεί πλήρως ο υπόγειος υδροφόρος ορίζοντας, στην περιοχή μας, αλλά τώρα που χειμωνιάζει δικαιούμαστε να το ελπίζουμε.

Δεν ήταν λίγοι οι αναγνώστες εκείνοι, που με βρήκαν και είπαν την άποψή τους (θετική) για το σχόλιο της περασμένης βδομάδας, ως προς την αξιοποίηση της παραλίας του Αλμυρού και την ανάδειξή της σε οικισμό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εποίκηση της περιοχής. «Από το να ξοδεύουμε χρήματα, για τη νιοστή …αναβάθμιση της Πλατείας», ήταν μια εύστοχη παρατήρηση, «είναι προτιμότερο να προωθήσουμε τέτοιες πρωτοβουλίες ανάπτυξης».

Σε Βολιώτικη -κι όχι στην τοπική- εφημερίδα δημοσίευσε η Δ.Ε.Υ.Α.ΑΛ. την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της, για την καταβολή υπερωριών, κατά το τελευταίο 4μηνο του τρέχοντος έτους, στο εργατοτεχνικό προσωπικό της. Και γιατί σε Βολιώτικη; Τυχαίο; Δεν νομίζω… Ίσως για να μην τους …ματιάσουμε.

Βάλθηκαν να τρελάνουν κόσμο, φέτος οι μετεωρολόγοι… Ήπιο χειμώνα προβλέπουν οι επιστήμονες, βαρύ κι ασήκωτο τον βγάζουν όμως, όσοι πρακτικοί μελετούν τα μερομήνια. Τελικά, τι θα γίνει, ρε παιδιά; Θα τα κάψουμε τα έπιπλα, για να ζεσταθούμε ή όχι;

Από την άλλη μεριά, ακόμη ν’ αποφασίσουν οι αρμόδιοι της Κυβέρνησης, για το πώς ακριβώς θα ενισχύσουν φέτος τους ασθενέστερους, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τα επαχθή έξοδα θέρμανσης. Περιμένετε πρώτα να …χιονίσει, λεβέντες μου.

Στα πλαίσια της διακλαδικής άσκησης των ενόπλων δυνάμεων «Παρμενίων», όσο κι αν μας είχαν προειδοποιήσει, με σχετικές ανακοινώσεις της Περιφέρειας, ότι θα ηχήσουν δοκιμαστικά οι σειρήνες, ώρα 11 το πρωί της περασμένης Τετάρτης, για υποτιθέμενη αεροπορική επιδρομή, ήταν τόσο ανατριχιαστικός ο ήχος τους, που αυτόματα σε οδηγούσε στην ευχή, να μη δώσει ποτέ ο Θεός να τις ξανακούσουμε, κάτω από πραγματικές συνθήκες. Φαντάζομαι πόσο χειρότερα θα ένιωσαν στο άκουσμά τους, οι υπερήλικες εκείνοι που έχουν ζήσει τον πόλεμο.