ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ – γράφει ο Γιώργος Τσιντσίνης – έκδοση 4/8/2013

Όσο περνούν οι βδομάδες και οι μήνες, τόσο πιο αταίριαστες φαίνονται οι εκτιμήσεις των απλών πολιτών -σε αντιδιαστολή με εκείνες της Κυβερνητικής συμμαχίας- ως προς την πορεία της υπερχρεωμένης μας χώρας. Η Κυβέρνηση «βλέπει» αισθητή βελτίωση και μια -έστω μετ’ εμποδίων- πορεία προς τα εμπρός, οι πολίτες όμως ζουν και βιώνουν δραματικά αδιέξοδα στην καθημερινότητά τους και δεν συμμερίζονται τα λογιών – λογιών αισιόδοξα μηνύματα, που ενίοτε έρχονται και από πηγές εκτός Ελλάδας.

Με την καλπάζουσα ανεργία να είναι το κομβικό σημείο αναφοράς και την πραγματική φτώχεια να φωλιάζει σε ολοένα και περισσότερα νοικοκυριά, νομίζω πως κανένας Έλληνας δεν πιστεύει πια, ότι μπορούμε να πορευτούμε έτσι, με την ίδια, εξουθενωτική συνταγή των μνημονίων, για πολύ ακόμη. Αν προσθέσεις μάλιστα και τη σοβαρή κρίση εμπιστοσύνης που σοβεί πλέον, ανάμεσα στον πολίτη και στο πολιτικό μας σύστημα, λογικό είναι να θεωρεί ο καθένας, ότι η υποσχόμενη επιστροφή στις παλιές καλές μέρες μοιάζει περισσότερο με …παραμύθι της Χαλιμάς.

Σκληραίνει διαρκώς ο άνισος αγώνας της επιβίωσης. Οι οικογενειακές αποταμιεύσεις έχουν ήδη στραγγίσει προ πολλού. Τα λίγα περιουσιακά στοιχεία, που αποκτήθηκαν με σκληρή δουλειά και αιματηρές οικονομίες, εκποιούνται («σκοτώνονται» μισοτιμής, καλύτερα), για να αντιμετωπιστεί το καθημερινό εξοδολόγιο της οικογένειας. Τρομάζει πολύ ο χειμώνας που έρχεται, καθώς από το Φθινόπωρο «χοντραίνουν» οι φορολογικές μας αφαιμάξεις και θα βρούμε πάλι μπροστά μας τις υπέρογκες δαπάνες για θέρμανση. Οι προαλειφόμενες μαζικές απολύσεις στο Δημόσιο θα ρίξουν στον Καιάδα της ανεργίας χιλιάδες νέους φαμελίτες και θα επιβαρύνουν δραματικά την ήδη αφόρητη κατάσταση.

Τούτων δοθέντων, ολοένα και πληθαίνουν τα σενάρια για πρόωρες εθνικές εκλογές, αλλά και τα …στοιχήματα ότι η υπάρχουσα συγκυβέρνηση δεν θα αντέξει. Οι καταστροφολόγοι διευρύνουν τη …φαντασία τους και φτάνουν να μιλούν ακόμη και για εθνική τραγωδία, ενώ -κακά τα ψέματα- κανένας νηφάλιος παρατηρητής δεν βλέπει εναλλακτικές λύσεις, αξιόπιστες, ικανές να διαδεχτούν το δίδυμο Σαμαρά – Βενιζέλου. Το γνωστό «στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα» φαντάζει περισσότερο σαν …ξόρκι, παρά σαν πειστική απάντηση.

Σε αντιδιαστολή με όλα τα παραπάνω, αισιόδοξα μηνύματα (με αφορμή το Ελληνικό καλοκαίρι και το πώς το αντιμετωπίζουν οι Έλληνες) δίνει το «Βήμα» της περασμένης Τρίτης στο κύριο άρθρο του και, ανάμεσα σε άλλα, σημειώνει: «Για πολλούς, οι θερινές εικόνες μπορεί να θεωρηθούν ψευδείς, όσο πραγματικές κι αν είναι. Ωστόσο, όσο κι αν η ελληνική φύση μπορεί να διαμορφώνει τις δικές της αλήθειες, αν δεν υπάρχουν πόροι και βάσεις συγκεκριμένες η μαζική έξοδος δεν εξηγείται. Εν μέσω της βαρύτερης οικονομικής κρίσης των μεταπολεμικών δεκαετιών, οι νεοέλληνες βρίσκουν τον τρόπο να εκδράμουν και να απολαύσουν τις χαρές του καλοκαιριού, ανατρέποντας τις προβλέψεις των ορθολογιστών. Κακά τα ψέματα, η χώρα, κόντρα στις προγνώσεις, είναι απλωμένη στις παραλίες και τούτο το καλοκαίρι. Είναι αυτό ίσως το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα. Η Ελλάδα δεν θα πτωχεύσει, διαθέτει αποθέματα δυνάμεων, πλούτου και διάθεσης, που εντέλει επαρκούν να την κρατήσουν ζωντανή και στη χειρότερη στιγμή της μεταπολεμικής περιόδου. Θα αντέξει η Ελλάδα και ας κλαίνε νυχθημερόν οι εκ συστήματος μοιρολογίστρες. Ζορίζεται, εξοργίζεται, αντιδρά, αλλά στο τέλος θα κάνει αυτό που χρειάζεται. Μεταφυσική πιθανώς για ορισμένους η εξήγηση και έξω το κουτί. Όμως αυτή είναι η Ελλάδα! Πληγώνει και εκπλήσσει μαζί…»

Αισιόδοξη και η «Καθημερινή», σε δικό της κύριο άρθρο: «Αναμφίβολα, η πίεση που δέχεται ο μέσος πολίτης λόγω της κρίσης είναι τεράστια, εξ ου και το διάχυτο κλίμα απαισιοδοξίας και απόγνωσης. Ωστόσο, υπάρχουν και θετικές ενδείξεις σε αυτήν τη χώρα, που δικαιολογούν εκείνους που βλέ­πουν φως στην άκρη του τούνελ. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, το 2011 μπήκαν μόλις 800 εκατ. ευρώ, αλλά το 2012 οι εισροές από ξένους ήταν 2,3 δισ. και το πρώτο πεντάμηνο του 2013 έχουν φθάσει ήδη στο 1,1 δισ. Πολλά από αυτά τα κεφάλαια προωθήθηκαν για άμεσες επενδύσεις, γεγονός που σημαίνει δημιουργία θέσεων εργασίας. Άλλωστε, μόνο με επενδύσεις μπορεί να αντιμετωπιστεί η ανεργία. Αν βρεθεί τρόπος να δοθεί ανάσα και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τα αποτελέσματα θα είναι θεαματικά.»

Το πλεονέκτημα σταθερότητας που εξακολουθεί να έχει στην ευρύτερη περιοχή η Ελλάδα, εξηγεί το «Βήμα», σημειώνοντας, ότι «δεν έχει αποτιμηθεί επαρκώς από την διεθνή κοινότητα. Ούτε οι Ευρωπαίοι, ούτε οι Αμερικανοί, αλλά ούτε και οι Ρώσοι έχουν εκτιμήσει τη γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας και το ρόλο της στην ισορροπία της ευρύτερης περιοχής.»

Πιο πάνω, στο ίδιο άρθρο, η εφημερίδα εξηγεί, ότι «η Αραβική Άνοιξη» ανέτρεψε τα δεδομένα. Και εκεί που όλη η ζώνη έμοιαζε ειρηνική και έτοιμη για νέους ρόλους, ανεφλέγη στην κυριολεξία, ανατρέποντας και τους σχεδιασμούς των ισχυρών του πλανήτη. Οι άλλοτε σταθερές χώρες είναι πνιγμένες στο αίμα και στις συγκρούσεις. Η Τυνησία, δεν λέει να συνέλθει, η Λιβύη βιώνει εντάσεις, η Αίγυπτος βρίσκεται σε κατάσταση εμφυλίου πολέμου, η Συρία φλέγεται στην κυριολεξία και η Τουρκία ζει μοναδικές εσωτερικές αγωνίες και εξωτερικές απειλές. Σ’ αυτό το περιβάλλον ακόμη και η σημερινή Ελλάδα -της οικονομικής κρίσης και της ανέχειας- παραμένει η σταθερότερη χώρα της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και ο γεωπολιτικός της ρόλος είναι κρισιμότερος από ποτέ.»

Θα έχουμε Δημοτικά, προεκλογικά «γεννητούρια» μέσα στον Αύγουστο; (Ε, ναι ντε… Πριν το παζάρι).

Ενώ τις περισσότερες φορές «χαλάνε τα μπάνια του λαού», τα φέρνει έτσι η ζωή και οι συγκυρίες, που -μερικές φορές- χαλάνε και τα μπάνια μόνο των …αρχόντων.

Πάντως, οι περισσότεροι (συντριπτικά) που ενδιαφέρθηκαν για υποψηφιότητα Δημάρχου στον Αλμυρό, άρχισαν -μεσούντος του προεκλογικού θέρους- να ξαναψάχνονται και να ιχνηλατούν. Μήπως και, εκτός από το κάθε φιλόδοξο «κοπέλι», συμβεί ΚΑΙ ο λαός να θέλει….

Σιβυλλικά αναρωτιέμαι, πόσους λιγότερους εν δυνάμει υποψηφίους Δημάρχους θα είχαμε, αν μπορούσε ο καθείς να ξεχωρίσει το «δούλεμα» που τρώει συνήθως από τους ψηφοφόρους. Όλοι σου τάζουν «γάμο», αλλά λίγοι σε ..παντρεύονται.

Πάντως, όσο πλησιάζουμε στις Δημοτικές εκλογές, τόσο θα πυκνώνει ο δεσμός μας με τη …χοληστερίνη. Από τα κεράσματα ντε… Και από τις ιδιαίτερες συναντήσεις για στρατολόγηση.

Η στήλη, μόνο επικριτικά μπορεί να σχολιάσει και να καταδικάσει κάθε πράξη βίας, όπως π.χ. ο πρόσφατος ξυλοδαρμός πρώην αυτοδιοικητικού παράγοντα του Αλμυρού. Η βία, από όπου κι αν προέρχεται, ανεξάρτητα από το ποιοι είναι οι λόγοι, ποιος είναι ο δράστης και ποιος το θύμα, ποτέ δεν είναι λύση για τις διαφορές των ανθρώπων. Τελεία και παύλα.

Φυσικά, η τοπική κοινωνία έχει το δικό της τρόπο να κρίνει, να επικρίνει ή να κατακρίνει, να σχολιάζει, λέγοντας το «μακρύ της και το κοντό της». Και κάτι τέτοιο έγινε και γίνεται κατά κόρον, σχετικά με το συγκεκριμένο επεισόδιο.

Πότε (αν ποτέ) θα απαλλαγούμε, άραγε, από τους μικροφωνο-λάγνους εκείνους Προέδρους διαφόρων Συλλόγων, που συνήθως -ευρισκόμενοι εκτός τόπου και χρόνου- ταλαιπωρούν το κοινό κάθε εκδήλωσης, με τις μακρηγορίες και τις φορτικές επαναλήψεις των λόγων τους; Ποιος μπορεί και πρέπει να διδάξει αυτές τις τάχα αυθεντίες, ότι οι υπαίθριοι χώροι, με τραπεζοκαθίσματα, σουβλάκια, μπύρες, τσίκνα και σαματά, δεν προσφέρονται για βαθυστόχαστες ομιλίες, ιστορικές αναλύσεις και φιλοσοφικές ενατενίσεις.

Αν θες να κάνεις διάλεξη, επιλέγεις κλειστό χώρο, μόνο με καθίσματα, που ο άλλος προσέρχεται μόνο γιατί θέλει ν’ ακούσει. Αλλιώς, στα πανηγυράκια, δεν σ’ ακούει κανείς και εκθέτεις ανεπανόρθωτα τον εαυτό σου και όσους καλείς στο βήμα. Το βασικότερο; Ταλαιπωρείς τον κοσμάκη, που ήρθε ν’ ακούσει μουσική, να δει χορούς και να χορέψει. Έλεος πια… Αν δεν ξέρουν να οργανώνουν εκδηλώσεις, ας μην ανακατεύονται με τέτοια εγχειρήματα, που προκαλούν αλγεινές εντυπώσεις και φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα, απ’ όσα οι ίδιοι επιδιώκουν.

Να το πάρουμε πλέον απόφαση… Με δεδομένη την περιστολή δαπανών από τους Δήμους (και τον δικό μας επίσης) οι πολιτιστικές εκδηλώσεις θα πήγαιναν περίπατο, αν δεν υπήρχαν οι τοπικοί Σύλλογοι, που βάζουν έμπνευση, μεράκι, φιλότιμες προσπάθειες και εθελοντική συμμετοχή των ντόπιων. Και -ευτυχώς- σε πολλές περιπτώσεις αυτό το μοναδικό φιλότιμο περισσεύει…

Εντάξει… Ήρθαν μεν οι παραθεριστές και οι ξένοι τουρίστες, αλλά το εξοδολόγιο των διακοπών τους είναι ιδιαίτερα «χλωμό» φέτος, με αποτέλεσμα να παραπονούνται οι καταστηματάρχες της περιοχής μας, στην εστίαση (ταβέρνες, εστιατόρια μπαράκια κτλ.), στις ενοικιάσεις αυτοκινήτων και σκαφών, στα είδη δώρων, για πολύ πιο χαμηλούς τζίρους από πέρσι.

«Σε τρεις διαδοχικές αυξήσεις του ΦΠΑ, μέσα στην κρίση, εμείς δεν ανεβάσαμε τιμές», λένε -και σωστά- οι επαγγελματίες της εστίασης στην περιοχή του Αλμυρού, που τώρα ψάχνουν τρόπους να δουν πώς θα αντιμετωπίσουν (τιμολογιακά) τη δοκιμαστική μείωσή του στο 13%.

Τέσσερις μήνες περίπου, η Κάτω Μονή Ξενιάς είναι αποκλεισμένη τηλεφωνικά, λόγω βλάβης στο δίκτυο του ΟΤΕ. Και μπορεί μεν οι αρμόδιοι να σιγομουρμουρίζουν το γνωστό «το μοναστήρι να ‘ν’ καλά…», αδιαφορώντας επιδεικτικά, αλλά είναι ντροπή τους ν’ αφήνουν τις Αδελφές αποκλεισμένες από τον έξω κόσμο, στη μέση του …πουθενά. Και μη φανταστεί κανείς, ότι οι ίδιες οι Μοναχές διαμαρτύρονται…. Θα ήταν άδικο για εκείνες, γιατί από προσκυνητές της Μονής μάθαμε για το πρόβλημα.

Χάθηκαν -λένε- τα ψάρια, από τη θαλάσσια περιοχή της Νοτιοδυτικής Μαγνησίας και λίγοι είναι οι τυχεροί που κάτι πιάνουν και …κοκορεύονται. Φυσικά, για τις ψαριές, συνηθίσαμε να λέμε «κάθε πέρσι και καλύτερα», αλλά φέτος το κακό παράγινε. Οι πολλοί, επαγγελματίες και ερασιτέχνες, μέχρι που «έδεσαν» καΐκια και βάρκες. Τόση είναι η απογοήτευσή τους… (Υπομονή, παιδιά… Ίσως φανούν τα λεκατίκια).

Ούτε χώρο για να παρκάρεις -που λέει ο λόγος- δεν βρίσκεις στην Καράγκιορη, ειδικά τα Σαββατοκύριακα. Οι διακοπές για κάπου αλλού όνειρο άπιαστο, για τους περισσότερους, το καύσιμο κοστίζει για κάπου μακρύτερα εντός Μαγνησίας, λογικό είναι ο κόσμος να κάνει τα μπάνια του στην Παραλία του Αλμυρού. Μεγάλη ανάγκη, επομένως, από του χρόνου τουλάχιστον, ο Δήμος να οργανώσει καλύτερα τη συγκεκριμένη παραλία.

Στην Καράγκιορη σπεύδουν και τα ζεστά βράδια του καλοκαιριού, παρέες – παρέες, όλοι εκείνοι που ψάχνουν για ανάσες δροσιάς. Τα πρόχειρα πικ-νικ δίνουν και παίρνουν…

«Ηρωική» λήξη συναγερμού για τον μονοήμερο καύσωνα της περασμένης Τρίτης, που δεν ήταν καν καύσωνας. Άλλο ένα επιδημικό και Ελληνικότατο σπαζοχόλιασμα, που πήγε τελικά στράφι. Πλέουμε πλησίστιοι ήδη στον «ερωτικό» Αύγουστο και ο παζαρο-καιρός εγγύς…