Εν είδει επιλόγου… Η ιστορία της ζωής

Σύντομα, συντομότατα, όσο επιτρέπουν τα στενά όρια μιας σειράς αναμνήσεων, που δεν έχουν την αξίωση ιστορικής μελέτης.

Εδώ κλείνουν οι σελίδες μέσα στις οποίες επιχείρησα ν’ απλώσω τις αναμνήσεις όσων έζησα στα δύσκολα και αχάριστα χρόνια. Δεν έχουν βέβαια οι αναμνήσεις μου αυτές ιστορικές αξιώσεις. Όμως, πιστεύω ότι εκείνοι που τις διάβασαν θα βρήκαν γνωστά και άγνωστα γεγονότα. Αλλά και κολακεύομαι να ελπίζω ότι αυτές μου οι σελίδες θα χρησιμεύσουν κάπως σ’ εκείνους που αργότερα θα θελήσουν ίσως να γράψουν εμπεριστατωμένα και έγκυρα την ιστορία της ζωής τους.

Δεν ξέρω αν στις ιστορίες αυτές, τις οποίες παρέθεσα στο βιβλίο μου με τον τίτλο «Κατάθεση ψυχής», περιέπεσα σε ανακρίβειες ή και σε αδικίες ίσως. Εν πάση περιπτώσει, αν ανακριβώς έγραψα ή και αδίκησα, ας μου το συγχωρήσουν οι αναγνώστες μου. Έγραψα από μνήμης, κατά το μεγαλύτερο μέρος. Και, μάλιστα, μνήμης ανθρώπου με την πάλη και την αγωνία της ζωής. Υπάρχει στις πράξεις μου ο αυτοσεβασμός και η αξιοπρέπεια που δέθηκα μαζί τους.

Δεν θέλω να σας κουράσω περισσότερο, αλλά επιθυμώ να υπογραμμίσω και πάλι ότι όλες αυτές οι μνήμες ήταν για μένα το μόνο προσιτό πνευματικό τονωτικό, που μου έδινε κουράγιο.

Σας ευχαριστώ όλους.

Σουλτάνα Μαραβέγια