Στα πεταχτά – γράφει ο Γιώργος Τσιντσίνης – έκδοση (26/5/2013)

Απότομα -όπως αναμενόταν- μπήκε το καλοκαίρι… Αφού έχουμε «μαγαζί – γωνιά», κατάφατσα στον ήλιο και στη θάλασσα, ας το χαρούμε όσο καλύτερα γίνεται, μέσα στη γενικότερη οικονομική «στριμούρα». Χαρούμενη διάθεση, παρακαλώ, και …έξω ντέρτια και καημοί.

Τουλάχιστον τώρα, οι ντόπιοι και ξένοι οικονομικοί «επιβήτορες» έπαψαν να μας τρομοκρατούν, όσο πριν δυο χρόνια. Ό,τι και να πεις, μάθαμε κι αυτήν την καινούργια «περπατησιά», να περνάμε με λίγα και να επιβιώνουμε με ακόμη λιγότερα. Πού θα πάει; Θα γυρίσει κι ο τροχός, να …γελάσει κι ο φτωχός.

Συνηθίζουμε να λέμε, ότι «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει.» Αυτή η σιγουριά μας έχει φάει… Παρ’ όλο που πολλές φορές -όλοι μαζί- προσπαθήσαμε να την ξεκάνουμε.

Άλλη ψυχοφθόρα νιρβάνα είναι επίσης το «Ελλάς – Λίκνο του Πολιτισμού.» Μόνο που το …μωρό απήχθη και μας έμεινε μόνο το… «κούνια που μας κούναγε.»

Σε μία από τις συζητήσεις ενός φόρουμ στο Ζάγκρεμπ, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας κάθισε στο πάνελ μαζί με τον Σλοβένο φιλόσοφο Σλαβόι Ζίζεκ ο οποίος, αφού εκθείασε τον ΣΥΡΙΖΑ και τον πρόεδρό του, υποστήριξε, ότι «στην Ελλάδα οι πολίτες δεν πρέπει να διαχωρίζονται στο αν θέλουν την Ευρώπη ή όχι, αλλά αν πιστεύουν στον ΣΥΡΙΖΑ ή όχι.» Για όσους απαντούν όχι, ο Ζίζεκ υποστηρίζει  ότι «πρέπει να τους βγάζουν εισιτήριο χωρίς επιστροφή για τα γκουλάγκ (στρατόπεδα συγκέντρωσης αντιφρονούντων στην πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση)». Ωραία πράματα…

Οπλοφορούν, λέει, ακόμη και εντός του Κοινοβουλίου, Βουλευτές πολλών κομμάτων. Ο λόγος ποιος; Τι φοβούνται;

Καλά τα πήγε η …μουστάκα του Αγάθωνα στο διαγωνισμό της Γιουροβίζιον. Έκτη και καθόλου καταϊδρωμένη… Στον ίδιο διαγωνισμό, εντύπωση μου προκάλεσε η γομαριά των συμμάχων (;) Σέρβων. Ούτε ένα βαθμό δεν έδωσαν στην Ελλάδα, οι μυστήριοι…

Σήμερα (Κυριακή, ώρα 6 το απόγευμα), όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Πανθεσσαλικό Στάδιο. Για να στηρίξουμε την προσπάθεια της Νίκης, να παίξει στα play offs και να διεκδικήσει την άνοδό της στην Α’ Εθνική. Για να μην περάσουν τα σχέδια της «παράγκας», που πολεμάει -εξόφθαλμα και λυσσαλέα- τη μεγάλη κυανόλευκη οικογένεια.