Εύχομαι σε όλους, τέλος πάτων!

γράφει η Τσιντσίνη Βιβή

Και… επειδή τέλος πάντων, το «τέλος πάντων» δεν ήρθε… είπα να βρω μια ευχούλα και ΄γω να σας γράψω, μέρες που ‘ναι.

Γιατί;;; Δημάρχοι, Αντιδημάρχοι, Πρόεδροι, Προεδρίνες και λοιποί τιτλούχοι, τι παραπάνω έχουν; Όλοι έχουμε το κοινό μας… Να μην ευχηθώ και ‘γω στους πέντε ανθρώπους που με διαβάζουν –1. μπαμπάς (υποχρεωτικά, είναι ο εκδότης), 2. μαμά (υποχρεωτικά, της το διαβάζω από τηλεφώνου), 3. άντρας (υποχρεωτικά, αντί κρεβατομουρμούρας, you know krevatomourmoura;) και 4-5. τα δύο σκυλιά μας (υποχρεωτικά, όταν το ξαναδιαβάζω θαυμάζοντάς με, το πρωϊνό του Σαββάτου στην αυλή, με τον καφέ μου);

Τι να ευχηθώ που δεν έχετε ακούσει μέχρι τώρα… Μόνο ένα πράγμα μας εύχομαι για το 2013. Τέλος πάτων. Ναι, τέλος πάτων.

Αρκετά τελειώματα και πάτους είδαμε το ‘12. Το ταμείο του καταστήματος άδειο ως τον πάτο της ταμειακής. Το πορτοφόλι με σχισμένο πάτο, από το «ψάξε-ψάξε δε θα το βρεις, δε θα το βρεις, το ευρώπουλο, π’ αναζητείς». Τα συρτάρια των γραφείων άδεια από CD (από φόβο μη βρούμε τη λίστα της Λαγκάρντ και άλλες με καταθέσεις του εξωτερικού, τα κατάσχεσαν όλα, μουσικής, βίντεο, ακόμη κι αυτά με την Αλεξανδράτου και τη σαμπάνια στο εξώφυλλο πήρανε). Πάτος και στα ντουλάπια τροφίμων πολλών νοικοκυριών. Πάτος μαύρος στα ντεπόζιτα πετρελαίου.

Να φύγουν οι πάτοι, να φύγουν και να μη ξανάρθουν το ’13. Ποιος θα ‘θελε πίσω μια χρονιά, όταν η «σκηνή» που θα περιέγραφε τον Έλληνα θα ήταν με τη «Σελήνη» του Φώσκολου, να παρακολουθεί με το ίδιο ύφος όλα τα γεγονότα, σε στάση αναμονής και στο ρόλο της Δανδουλάκη, την ελληνική τρόικα, να στεναχωριέται για όλους, να τους καταλαβαίνει όλους και να ενεργεί για το καλό όλων.

Καλά ότι ενεργήθηκαν το καταλάβαμε, γιατί τα έκαναν σκ… Να ενέργησαν δεν καταλάβαμε. Όσο για το τραγούδι που περιγράφει την αγωνία των μικρομεσαίων τάξεων για τη χρονιά που πέρασε, είναι το… “in, out, μέσα κι έξω, (το χαράτσι) κι όοοοσο αντέξω, κι όοοσο αντέξω» του Μπουγά. Έρχεται και δένει, δε νομίζετε; (Ναι, ναι, μεγάλωσα με γαλλικά και πιάνο, καλά καταλάβατε).

Να χαιρόμαστε τα παιδιά μας, τους δικούς μας ανθρώπους, να έχουμε υγεία, να αφιερώνουμε τον χρόνο μας όπου πραγματικά αξίζει, και… όπως θα έλεγε και ο Μήτσος του Λαζόπουλου «άει… χάσου πάτε, απ’ την Ελλάδα μας»!

Ευχαριστούμε για τα σκίτσα του, τον Νικόλα Τριανταφύλλου