γράφει ο Γιώργος Τσιντσίνης 29/7/2012 Στα Πεταχτά

Όλη η αυστηρότητα του επίσημου Κράτους εξαντλήθηκε στην περίπτωση της πρωταθλήτριας στίβου, για το κακόγουστο ρατσιστικό σχόλιο της στο tweeter, αν και ζήτησε δημόσια συγνώμη. Η περίπτωσή της έγινε πάλι η αφορμή να διχαστεί όλη η Ελλάδα και οι Έλληνες, να γίνει η χώρα σούργελο διεθνώς (λόγω της διόγκωσης του θέματος) και να «καεί» ένας νέος, ταλαντούχος άνθρωπος (που έφτασε στον πρωταθλητισμό, μετά από κόπους και θυσίες), για ψύλλου πήδημα. Η υποκρισία και η υπερβολή σε όλο τους το μεγαλείο…

Οι Λατίνοι είπαν: Summus jus, summa injuria. Δηλαδή, το απόλυτο δίκαιο (είναι ταυτόχρονα και) η απόλυτη αδικία.

Νέα μέτρα ανακοίνωσαν πάλι, με περικοπές σε μισθούς, συντάξεις, εφάπαξ και επιδόματα. Το πρώτο αναπτυξιακό μέτρο, πότε πρόκειται να το δούμε να υλοποιείται, κυρ-Αντώνη;

-Η ουτοπία είναι αυτό, που όταν κάνεις ένα βήμα προς το μέρος του-της, απομακρύνεται δύο. Όταν κάνεις δύο, απομακρύνεται τέσσερα. Και όταν κάνεις τρία, απομακρύνεται έξι.

-Τότε σε τι χρησιμεύει η ουτοπία;

-Σε κάνει να προχωράς…

«Μπορεί να μην είμαι αυτό που ψάχνεις, αλλά σίγουρα είμαι κάτι που δεν πρόκειται να ξαναβρείς.» (Από το facebook).

Απομεσήμερο Τρίτης 24 Ιουλίου, βγαίνω χωρίς ούτε μία αμυχή, γερός και σώος από το διαλυμένο αυτοκίνητό μου, που -από απροσεξία μου- προσέκρουσε μετωπικά πάνω στις προστατευτικές μπάρες της εθνικής οδού, έξω από τον Αλμυρό. Μάθημα ζωής το συγκεκριμένο θαύμα, που δείχνει κάτι παραπάνω από το γνωστό σύνθημα «η ζώνη σώζει ζωές». Είναι προφανές, ότι για τη διάσωσή μου, έβαλε το χέρι του και ο αόρατος «Συνοδηγός» όλων μας, Τον οποίο -για μια ακόμη φορά- ευγνωμονώ και δοξάζω.

Ασφυκτιούν οι Έλληνες

που ζούνε χρόνια βόγκου.

Νιώθουν πως τους απέμεινε

μόνο χορός …Ζαλόγγου.